Μπορεί η Αλήθεια να αρχίζει με Άλφα, αλλά στο ίδιο γράμμα καταλήγει και το ψέμΑ...
Τετάρτη 1 Απριλίου 2009
Τρίτη 31 Μαρτίου 2009
Η Πρωταπριλιά στις ελληνικές εφημερίδες
Το έθιμο της Πρωταπριλιάς στις εφημερίδες, ανεξαρτήτως του πότε άρχισε και από πού, φαίνεται να φθίνει τα τελευταία χρόνια στη χώρα μας. Η τήρηση της Πρωταπριλιάς στις εφημερίδες είναι ταυτόσημη με την ύπαρξη του ελληνικού Τύπου, μια και συναντάμε πολλά τέτοια «ψέματα» στα έντυπα όλων των εποχών.
Την άνοιξη του 1920 οι βενιζελικές εφημερίδες έκαναν πλάκα στην αντιπολίτευση δημοσιεύοντας σχόλια που την παρουσίαζαν σαν απογοητευμένη και απελπισμένη, κάνοντας την επόμενη ημέρα την «Καθημερινή» να σχολιάζει μέχρι και τη δική της πλάκα, που έλεγε ότι ο Βενιζέλος θα ιδρύσει υπουργείο για τη διενέργεια εκλογών: «Αι εφημερίδες της κυβερνήσεως εδημοσίευσαν χθες πρώτην Απριλίου διάφορα φαιδρολογήματα εις βάρος της Αντιπολιτεύσεως. Αλλη ότι “εορτάζει”, άλλη ότι “δέχεται επισκέψεις” και λοιπά. (…) Είναι τρομακτικόν, τη αληθεία, να θέτη κανείς δηλώσεις τοσαύτης πολιτικής χρηστότητας εις το στόμα ενός πολιτικού αρχηγού, προκειμένου να εορτάσει ένα φαιδρό έθιμον».
Το έθιμο γνώρισε ιδιαίτερη άνθηση μετά το 1974, όταν υπήρχε πλέον άπλετη ελευθερία στον Τύπο, ο οποίος είχε ξεμπερδέψει και με τη βασιλεία, που ήταν από τη βάση της ένας θεσμός λογοκρισίας. Κάτι ήξερε άλλωστε γι’ αυτό ο ηγέτης της Αριστεράς, Πασαλίδης, όταν την Πρωταπριλιά του 1967 απαντούσε με τον ίδιο τρόπο στο χιούμορ των δημοσιογράφων που τον ρωτούσαν αν είχε ζητήσει από τον τότε βασιλιά Κωνσταντίνο εντολή σχηματισμού κυβέρνησης της... ΕΔΑ: «Δεν εζήτησα από τον βασιλιά την εντολήν. Θα το έπαιρνε για πρωταπριλιάτικον αστείον».
Το 1982 η «Καθημερινή» δημοσίευσε ένα ενδιαφέρον ψέμα όταν «αποκάλυπτε» φιλοβασιλική γιάφκα μέσα στην τότε ΕΡΤ 1: «Ομολόγησαν ότι ανήκαν σε αντικαθεστωτική οργάνωση και ότι ασκούσαν φιλοβασιλική προπαγάνδα οι δύο γυναίκες υπάλληλοι της ΕΡΤ που είχαν τεθεί εκτός υπηρεσίας από την περασμένη Τρίτη λόγω μεταδόσεως του δημοτικού τραγουδιού “Γρίβα μ’ σε θέλει ο βασιλιάς”. Αυτό ανακοίνωσε χθες σε ειδική συνάντησή του με τους δημοσιογράφους ο υπουργός άνευ χαρτοφυλακίου Σάκης Πεπονής, ο οποίος πρόσθεσε ότι, εκτός των δύο υπαλλήλων που ομολόγησαν ήδη τη συμμετοχή τους στην παράνομη οργάνωση, υπάρχουν και άλλοι οκτώ υπάλληλοι της ΕΡΤ 1, εναντίον των οποίων έχουν προκύψει υποψίες και ανακρίνονται συνεχώς».
Την ίδια χρονιά ο «Μικροπολιτικός» στα «Νέα» ανέφερε ότι ο τότε Πρόεδρος της Δημοκρατίας Κωνσταντίνος Καραμανλής θα έγραφε βιβλίο για τον εαυτό του, το οποίο θα προλόγιζε ο τότε πρωθυπουργός Ανδρέας Παπανδρέου:«Tην επιμέλεια του βιβλίου, που πέρα από το πολιτικό ενδιαφέρον θα αναφέρεται και σε πολλές άγνωστες λεπτομέρειες από την καθημερινή ζωή του Προέδρου, όπως την αδυναμία του σε μερικά πρόσωπα (π.χ. Θόδωρος) ή σε μερικά πράγματα (γκολφ, σπανακόπιτες κ.λπ.) έκανε και... συνεχίζει (μια και στο αρχικό κείμενο όλο και κάτι προστίθεται κάθε τόσο) ο Πέτρος Μολυβιάτης. Το ενδιαφέρον δεν βρίσκεται μόνο στο περιεχόμενο του βιβλίου, αλλά και στον πρόλογό του. Γιατί θα τον γράψει – εκτός απροόπτου – ο Ανδρέας Παπανδρέου!Η πρώτη κρούση έγινε πριν δύο μήνες περίπου, όταν το κείμενο καθαρογράφτηκε, αλλά η “κατ’ αρχήν συμφωνία” έκλεισε κατά την προχθεσινή δίωρη συνάντηση Προέδρου και Πρωθυπουργού. Οπως ακούστηκε, ο Ανδρέας δέχτηκε, εφ’ όσον όλα πάνε καλά και ο Κων. Καραμανλής ξαναβάλει υποψηφιότητα σαν Πρόεδρος το ’85. Θ’ αποτελεί άλλωστε το γεγονός και μια έμπρακτη απόδειξη ότι το ΠΑΣΟΚ θα ψηφίσει Καραμανλή για Πρόεδρο...».
Το δεύτερο μισό της δεκαετίας του ’80, ο απατεώνας τραπεζίτης Κοσκωτάς πρωταγωνιστούσε συχνά στις ειδήσεις αυτής της ημέρας. Εκείνη την περίοδο ο Κοσκωτάς είχε αγοράσει τα πάντα, εκτός από τις εφημερίδες που γραφόταν την πρωταπριλιά ότι αγόρασε. Δηλαδή τον «Ριζοσπάστη» κατά τη «Βραδυνή», τον «Δημοκρατικό Λόγο» κατά τον «Ελεύθερο Τύπο» και το «Ποντίκι» .
Πιο κοντά στην αλήθεια είχε βρεθεί η «Ελεύθερη Ωρα», που είχε γράψει ότι ο Κοσκωτάς είχε πτωχεύσει, κάτι που έγινε λίγα χρόνια μετά. Την ίδια χρονιά η «Αυριανή» έγραφε για τον αφορισμό του Τρίτση από την Ιερά Σύνοδο, η «Ελευθεροτυπία» βούλιαζε το «Σισμίκ» στην Τένεδο, η «Πρώτη» το έφερνε στο Τουρκολίμανο, ενώ για τη «Μεσημβρινή» η κυβέρνηση έβγαζε – επιτέλους – τη χώρα μας από το ΝΑΤΟ.
Το 1987 είχαμε ένα περιστατικό στην κρατική τηλεόραση που θυμίζει τη φετινή ιστορία με τη φραπελιά της Δρούζα. Τότε, στην εκπομπή «Κυριακάτικα», που παρουσίαζε η Ελενα Ακρίτα, παρουσιάστηκε ένας τύπος ο οποίος έλεγε ότι είχε ανακαλύψει ένα φάρμακο το οποίο θεράπευε τα πάντα – και φυσικά και τον καρκίνο. Οπως είναι κατανοητό, προκλήθηκε σάλος που οδήγησε τους υπεύθυνους της εκπομπής να ζητήσουν συγγνώμη για τον πανικό που προκάλεσαν. Την ίδια ημέρα η Γενική Γραμματεία Τύπου είχε αναγκαστεί να εκδώσει ανακοίνωση για να διαψεύσει ένα χαρτί που είχε φτάσει σε όλες τις εφημερίδες, το οποίο έλεγε ότι ο Παπανδρέου σε συνάντησή του με τον Σαρτζετάκη είχε ζητήσει από τον τελευταίο τη διενέργεια εκλογών.
Το 1988 η «Ελεύθερη Ωρα»... δολοφονούσε τον εκδότη της με 32 σφαίρες σε μακάβριο πρωτοσέλιδό της, αλλά δεν φανταζόταν ότι μερικά χρόνια μετά ο Γρηγόρης Μιχαλόπουλος θα περνούσε για μεγάλο διάστημα την πόρτα της φυλακής.
Την άνοιξη του 1920 οι βενιζελικές εφημερίδες έκαναν πλάκα στην αντιπολίτευση δημοσιεύοντας σχόλια που την παρουσίαζαν σαν απογοητευμένη και απελπισμένη, κάνοντας την επόμενη ημέρα την «Καθημερινή» να σχολιάζει μέχρι και τη δική της πλάκα, που έλεγε ότι ο Βενιζέλος θα ιδρύσει υπουργείο για τη διενέργεια εκλογών: «Αι εφημερίδες της κυβερνήσεως εδημοσίευσαν χθες πρώτην Απριλίου διάφορα φαιδρολογήματα εις βάρος της Αντιπολιτεύσεως. Αλλη ότι “εορτάζει”, άλλη ότι “δέχεται επισκέψεις” και λοιπά. (…) Είναι τρομακτικόν, τη αληθεία, να θέτη κανείς δηλώσεις τοσαύτης πολιτικής χρηστότητας εις το στόμα ενός πολιτικού αρχηγού, προκειμένου να εορτάσει ένα φαιδρό έθιμον».
Το έθιμο γνώρισε ιδιαίτερη άνθηση μετά το 1974, όταν υπήρχε πλέον άπλετη ελευθερία στον Τύπο, ο οποίος είχε ξεμπερδέψει και με τη βασιλεία, που ήταν από τη βάση της ένας θεσμός λογοκρισίας. Κάτι ήξερε άλλωστε γι’ αυτό ο ηγέτης της Αριστεράς, Πασαλίδης, όταν την Πρωταπριλιά του 1967 απαντούσε με τον ίδιο τρόπο στο χιούμορ των δημοσιογράφων που τον ρωτούσαν αν είχε ζητήσει από τον τότε βασιλιά Κωνσταντίνο εντολή σχηματισμού κυβέρνησης της... ΕΔΑ: «Δεν εζήτησα από τον βασιλιά την εντολήν. Θα το έπαιρνε για πρωταπριλιάτικον αστείον».
Το 1982 η «Καθημερινή» δημοσίευσε ένα ενδιαφέρον ψέμα όταν «αποκάλυπτε» φιλοβασιλική γιάφκα μέσα στην τότε ΕΡΤ 1: «Ομολόγησαν ότι ανήκαν σε αντικαθεστωτική οργάνωση και ότι ασκούσαν φιλοβασιλική προπαγάνδα οι δύο γυναίκες υπάλληλοι της ΕΡΤ που είχαν τεθεί εκτός υπηρεσίας από την περασμένη Τρίτη λόγω μεταδόσεως του δημοτικού τραγουδιού “Γρίβα μ’ σε θέλει ο βασιλιάς”. Αυτό ανακοίνωσε χθες σε ειδική συνάντησή του με τους δημοσιογράφους ο υπουργός άνευ χαρτοφυλακίου Σάκης Πεπονής, ο οποίος πρόσθεσε ότι, εκτός των δύο υπαλλήλων που ομολόγησαν ήδη τη συμμετοχή τους στην παράνομη οργάνωση, υπάρχουν και άλλοι οκτώ υπάλληλοι της ΕΡΤ 1, εναντίον των οποίων έχουν προκύψει υποψίες και ανακρίνονται συνεχώς».
Την ίδια χρονιά ο «Μικροπολιτικός» στα «Νέα» ανέφερε ότι ο τότε Πρόεδρος της Δημοκρατίας Κωνσταντίνος Καραμανλής θα έγραφε βιβλίο για τον εαυτό του, το οποίο θα προλόγιζε ο τότε πρωθυπουργός Ανδρέας Παπανδρέου:«Tην επιμέλεια του βιβλίου, που πέρα από το πολιτικό ενδιαφέρον θα αναφέρεται και σε πολλές άγνωστες λεπτομέρειες από την καθημερινή ζωή του Προέδρου, όπως την αδυναμία του σε μερικά πρόσωπα (π.χ. Θόδωρος) ή σε μερικά πράγματα (γκολφ, σπανακόπιτες κ.λπ.) έκανε και... συνεχίζει (μια και στο αρχικό κείμενο όλο και κάτι προστίθεται κάθε τόσο) ο Πέτρος Μολυβιάτης. Το ενδιαφέρον δεν βρίσκεται μόνο στο περιεχόμενο του βιβλίου, αλλά και στον πρόλογό του. Γιατί θα τον γράψει – εκτός απροόπτου – ο Ανδρέας Παπανδρέου!Η πρώτη κρούση έγινε πριν δύο μήνες περίπου, όταν το κείμενο καθαρογράφτηκε, αλλά η “κατ’ αρχήν συμφωνία” έκλεισε κατά την προχθεσινή δίωρη συνάντηση Προέδρου και Πρωθυπουργού. Οπως ακούστηκε, ο Ανδρέας δέχτηκε, εφ’ όσον όλα πάνε καλά και ο Κων. Καραμανλής ξαναβάλει υποψηφιότητα σαν Πρόεδρος το ’85. Θ’ αποτελεί άλλωστε το γεγονός και μια έμπρακτη απόδειξη ότι το ΠΑΣΟΚ θα ψηφίσει Καραμανλή για Πρόεδρο...».
Το δεύτερο μισό της δεκαετίας του ’80, ο απατεώνας τραπεζίτης Κοσκωτάς πρωταγωνιστούσε συχνά στις ειδήσεις αυτής της ημέρας. Εκείνη την περίοδο ο Κοσκωτάς είχε αγοράσει τα πάντα, εκτός από τις εφημερίδες που γραφόταν την πρωταπριλιά ότι αγόρασε. Δηλαδή τον «Ριζοσπάστη» κατά τη «Βραδυνή», τον «Δημοκρατικό Λόγο» κατά τον «Ελεύθερο Τύπο» και το «Ποντίκι» .
Πιο κοντά στην αλήθεια είχε βρεθεί η «Ελεύθερη Ωρα», που είχε γράψει ότι ο Κοσκωτάς είχε πτωχεύσει, κάτι που έγινε λίγα χρόνια μετά. Την ίδια χρονιά η «Αυριανή» έγραφε για τον αφορισμό του Τρίτση από την Ιερά Σύνοδο, η «Ελευθεροτυπία» βούλιαζε το «Σισμίκ» στην Τένεδο, η «Πρώτη» το έφερνε στο Τουρκολίμανο, ενώ για τη «Μεσημβρινή» η κυβέρνηση έβγαζε – επιτέλους – τη χώρα μας από το ΝΑΤΟ.
Το 1987 είχαμε ένα περιστατικό στην κρατική τηλεόραση που θυμίζει τη φετινή ιστορία με τη φραπελιά της Δρούζα. Τότε, στην εκπομπή «Κυριακάτικα», που παρουσίαζε η Ελενα Ακρίτα, παρουσιάστηκε ένας τύπος ο οποίος έλεγε ότι είχε ανακαλύψει ένα φάρμακο το οποίο θεράπευε τα πάντα – και φυσικά και τον καρκίνο. Οπως είναι κατανοητό, προκλήθηκε σάλος που οδήγησε τους υπεύθυνους της εκπομπής να ζητήσουν συγγνώμη για τον πανικό που προκάλεσαν. Την ίδια ημέρα η Γενική Γραμματεία Τύπου είχε αναγκαστεί να εκδώσει ανακοίνωση για να διαψεύσει ένα χαρτί που είχε φτάσει σε όλες τις εφημερίδες, το οποίο έλεγε ότι ο Παπανδρέου σε συνάντησή του με τον Σαρτζετάκη είχε ζητήσει από τον τελευταίο τη διενέργεια εκλογών.
Το 1988 η «Ελεύθερη Ωρα»... δολοφονούσε τον εκδότη της με 32 σφαίρες σε μακάβριο πρωτοσέλιδό της, αλλά δεν φανταζόταν ότι μερικά χρόνια μετά ο Γρηγόρης Μιχαλόπουλος θα περνούσε για μεγάλο διάστημα την πόρτα της φυλακής.
Πρωταπριλιά αύριο
Την πρώτη ημέρα του Απριλίου υπάρχει το έθιμο να γίνονται φάρσες με βάση την ψευτιά. Άγνωστο πώς προήλθε αυτό το έθιμο.
Μια παλιά συνήθεια, που διατηρείται ακόμα και σήμερα, είναι να λένε οι άνθρωποι ψέματα μεταξύ τους την Πρωταπριλιά και να προσπαθούν να ξεγελάσουν όσους μπορούν περισσότερους γνωστούς και φίλου.
Την προέλευση της πρωταπριλιάτικης φάρσας κανένας δεν μπορεί ασφαλώς να ορίσει. Κατά τη γνώμη πολλών ιστορικών η συνήθεια αυτή άρχισε στην Ευρώπη κατά το 16ο αιώνα επί βασιλείας του Καρόλου του Θ΄. Τότε με διάταγμα που υπογράφηκε στην έπαυλη Ρουσιγιόν, μετατέθηκε η αρχή του έτους από την 1η Απριλίου στην 1η Ιανουαρίου. Επειδή έγινε η μετάθεση της Πρωτοχρονιάς φυσικό ήταν να σταματήσει και η ανταλλαγή δώρων και ευχών την 1η Απριλίου. Δύσκολα όμως ξεριζώνεται μια παλιά συνήθεια, γι’ αυτό και πολλοί συνέχισαν να κάνουν χάρη αστειότητας ψεύτικα δώρα και ψεύτικες ευχές την ημέρα της Πρωταπριλιάς.
Άλλοι ιστορικοί υποστήριζαν ότι η συνήθεια αυτή μας ήρθε από τις δυτικές χώρες, στις οποίες η εποχή του ψαρέματος αρχίζει την 1η Απριλίου. Επειδή λοιπόν την εποχή αυτή τα ψάρια πιάνονται δύσκολα και ξεφεύγουν, δημιουργήθηκε το έθιμο του «πρωταπριλιάτικου ψαριού» και οι φαρσέρ πρόσφεραν αντικείμενα, που έφευγαν από τα χέρια, όπως τα ψάρια.
Κατά πολλούς η πρωταπριλιάτικη φάρσα έχει την προέλευσή της από τη γιορτή της «κοροϊδίας και του ξεγελάσματος» της ρωμαϊκής θεάς «Βένους Απρίλης», δηλαδή της Απριλίου Αφροδίτης, ενώ άλλοι επιμένουν ότι με τα πρωταπριλιάτικα ψέματα και αστεία μεγάλη σχέση έχει η Ινδή θεά του έρωτα η περίφημη Μάγια.
Το ψέμα (της πρωταπριλιάς) στην Ελλάδα
Στην Ελλάδα διαφοροποιήθηκε το έθιμο και πήρε την γνωστή ελληνική χροιά . Η βασική ιδέα βέβαια παρέμεινε ίδια. Λέμε αθώα ψέματα με σκοπό να ξεγελάσουμε το «θύμα» μας. Σε κάποιες περιοχές της πατρίδας μας, θεωρούν ότι όποιος καταφέρει να ξεγελάσει τον άλλο, θα έχει την τύχη με το μέρος του όλη την υπόλοιπη χρονιά. Σε κάποιες άλλες πιστεύουν ότι ο «θύτης» θα έχει καλή σοδειά στις καλλιέργειες του.Όσο για το «θύμα», πιστεύεται ότι, σε αντίθεση με τον «θύτη», θα έχει γρουσουζιά τον υπόλοιπο χρόνο και πιθανότατα αν είναι παντρεμένος θα χήρεψει γρήγορα. Στη Θράκη το βρόχινο νερό της Πρωταπριλιάς θεωρείται θεραπευτικό και γι’ αυτό το μαζεύουν σε μπουκάλι και πίνει απ’ αυτό ο άρρωστος.
Στην Κομοτηνή, την παλιά Γκιουμουλτζίνα, λέγανε πως την πρωταπριλιά το είχαν σε καλό να γελούν, «για να γίνουν τα κουκούλια τους»,όταν, βέβαια, είχαν σηροτροφία (εκτροφή μεταξοσκωλήκων). Στην Τζαντώ της Ανατολικής Θράκης, είχανε, λέει, σε καλό να γελάσουν τον άλλον, για να κάνουν τα δέντρα καρπό Μα κείνος που ξεγελιόταν το είχε σε κακό όλο το χρόνο θα ήτανε γελασμένος, κι αν ήταν παντρεμένος, θα χήρευέ. Στην Άνδρο, πάλι, λένε ψέματα την 1η του Μάρτη κι όχι την Πρωταπριλιά.
Μια παλιά συνήθεια, που διατηρείται ακόμα και σήμερα, είναι να λένε οι άνθρωποι ψέματα μεταξύ τους την Πρωταπριλιά και να προσπαθούν να ξεγελάσουν όσους μπορούν περισσότερους γνωστούς και φίλου.
Την προέλευση της πρωταπριλιάτικης φάρσας κανένας δεν μπορεί ασφαλώς να ορίσει. Κατά τη γνώμη πολλών ιστορικών η συνήθεια αυτή άρχισε στην Ευρώπη κατά το 16ο αιώνα επί βασιλείας του Καρόλου του Θ΄. Τότε με διάταγμα που υπογράφηκε στην έπαυλη Ρουσιγιόν, μετατέθηκε η αρχή του έτους από την 1η Απριλίου στην 1η Ιανουαρίου. Επειδή έγινε η μετάθεση της Πρωτοχρονιάς φυσικό ήταν να σταματήσει και η ανταλλαγή δώρων και ευχών την 1η Απριλίου. Δύσκολα όμως ξεριζώνεται μια παλιά συνήθεια, γι’ αυτό και πολλοί συνέχισαν να κάνουν χάρη αστειότητας ψεύτικα δώρα και ψεύτικες ευχές την ημέρα της Πρωταπριλιάς.
Άλλοι ιστορικοί υποστήριζαν ότι η συνήθεια αυτή μας ήρθε από τις δυτικές χώρες, στις οποίες η εποχή του ψαρέματος αρχίζει την 1η Απριλίου. Επειδή λοιπόν την εποχή αυτή τα ψάρια πιάνονται δύσκολα και ξεφεύγουν, δημιουργήθηκε το έθιμο του «πρωταπριλιάτικου ψαριού» και οι φαρσέρ πρόσφεραν αντικείμενα, που έφευγαν από τα χέρια, όπως τα ψάρια.
Κατά πολλούς η πρωταπριλιάτικη φάρσα έχει την προέλευσή της από τη γιορτή της «κοροϊδίας και του ξεγελάσματος» της ρωμαϊκής θεάς «Βένους Απρίλης», δηλαδή της Απριλίου Αφροδίτης, ενώ άλλοι επιμένουν ότι με τα πρωταπριλιάτικα ψέματα και αστεία μεγάλη σχέση έχει η Ινδή θεά του έρωτα η περίφημη Μάγια.
Το ψέμα (της πρωταπριλιάς) στην Ελλάδα
Στην Ελλάδα διαφοροποιήθηκε το έθιμο και πήρε την γνωστή ελληνική χροιά . Η βασική ιδέα βέβαια παρέμεινε ίδια. Λέμε αθώα ψέματα με σκοπό να ξεγελάσουμε το «θύμα» μας. Σε κάποιες περιοχές της πατρίδας μας, θεωρούν ότι όποιος καταφέρει να ξεγελάσει τον άλλο, θα έχει την τύχη με το μέρος του όλη την υπόλοιπη χρονιά. Σε κάποιες άλλες πιστεύουν ότι ο «θύτης» θα έχει καλή σοδειά στις καλλιέργειες του.Όσο για το «θύμα», πιστεύεται ότι, σε αντίθεση με τον «θύτη», θα έχει γρουσουζιά τον υπόλοιπο χρόνο και πιθανότατα αν είναι παντρεμένος θα χήρεψει γρήγορα. Στη Θράκη το βρόχινο νερό της Πρωταπριλιάς θεωρείται θεραπευτικό και γι’ αυτό το μαζεύουν σε μπουκάλι και πίνει απ’ αυτό ο άρρωστος.
Στην Κομοτηνή, την παλιά Γκιουμουλτζίνα, λέγανε πως την πρωταπριλιά το είχαν σε καλό να γελούν, «για να γίνουν τα κουκούλια τους»,όταν, βέβαια, είχαν σηροτροφία (εκτροφή μεταξοσκωλήκων). Στην Τζαντώ της Ανατολικής Θράκης, είχανε, λέει, σε καλό να γελάσουν τον άλλον, για να κάνουν τα δέντρα καρπό Μα κείνος που ξεγελιόταν το είχε σε κακό όλο το χρόνο θα ήτανε γελασμένος, κι αν ήταν παντρεμένος, θα χήρευέ. Στην Άνδρο, πάλι, λένε ψέματα την 1η του Μάρτη κι όχι την Πρωταπριλιά.
Δευτέρα 30 Μαρτίου 2009
Κυριακή 29 Μαρτίου 2009
Αυτό το «Κάποτε», το έλεγαν Ζωή....
Το είδα (http://maragakis.blogspot.com) και μου άρεσε.
Θέλω να το δεις κι εσύ.
• Κάποτε ο χρόνος είχε τέσσερις εποχές, σήμερα έχει δύο.
• Κάποτε δουλεύαμε οκτώ ώρες, σήμερα έχουμε χάσει το μέτρημα.
• Κάποτε είχαμε χρόνο να πάμε για καφέ με τους φίλους μας. Τώρα τα λέμε μέσω MSN και Skype.
• Κάποτε είχαμε χρόνο να κοιτάξουμε τον ουρανό, να δούμε το χρώμα του, να
ακούσουμε το κελάηδισμα των πουλιών, να νιώσουμε την ευωδιά του βρεγμένου χώματος. Σήμερα τα βλέπουμε στην τηλεόραση.
• Κάποτε παίζαμε με τους φίλους μας ποδόσφαιρο στις αλάνες. Σήμερα παίζουμε ποδόσφαιρο στο Playstation.
• Κάποτε ζητάγαμε συγγνώμη από κοντά. Σήμερα το λέμε μέσω e-mail και SMS.
• Κάποτε κυκλοφορούσαμε με ταπεινά αυτοκίνητα 1000 κυβικών και ήμασταν χαρούμενοι. Σήμερα κυκλοφορούμε με τζιπ 2000 κυβικών και στεναχωριόμαστε που δεν έχουμε τζιπ... 3000 κυβικών.
• Κάποτε αγοράζαμε ένα παντελόνι και το είχαμε για δύο χρόνια. Τώρα το έχουμε δύο μήνες και μετά παίρνουμε άλλο.
• Κάποτε ζούσαμε σε σπίτι 65 τετραγωνικών και... ήμασταν ευτυχισμένοι. Σήμερα ζούμε σε σπίτια 120 τετραγωνικών και δεν χωράμε μέσα...
• Κάποτε λέγαμε καλημέρα σ’ ένα περαστικό και τον ρωτούσαμε για την τάδε οδό. Σήμερα μας το λέει ο navigator.
• Κάποτε πίναμε νερό της βρύσης και ήμασταν μια χαρά. Σήμερα πίνουμε εμφιαλωμένο και...αρρωσταίνουμε.
• Κάποτε είχαμε τις πόρτες των σπιτιών ανοικτές, όπως και τις καρδιές μας. Σήμερα κλειδαμπαρωνόμαστε, βάζουμε συναγερμούς και έχουμε και 5-6 λυκόσκυλα για να μην αφήσουμε κανέναν να μας πλησιάσει. Είτε είναι καλός, είτε κακός.
• Κάποτε είχαμε 2 τηλεοπτικά κανάλια και πάντα βρίσκαμε κάτι ενδιαφέρον να δούμε. Σήμερα έχουμε 100 κανάλια και δεν μας αρέσει κανένα πρόγραμμα.
• Κάποτε μαζευόμασταν όλη η οικογένεια γύρω από το κυριακάτικο τραπέζι και αισθανόμασταν ενωμένοι και ευτυχισμένοι. Σήμερα έχει ο καθένας το δικό του δωμάτιο και δεν βρισκόμαστε μαζί στο τραπέζι ποτέ...
• Κάποτε η σκληρή δουλειά ήταν ιδανικό. Σήμερα είναι μαλακία.
• Κάποτε τα περιοδικά έπαιρναν συνέντευξη από τον Σεφέρη. Σήμερα παίρνουν από τον Καρβέλα.
• Κάποτε οι τραγουδίστριες τραγουδούσαν με τη φωνή. Σήμερα τραγουδούν με κάτι άλλο.
• Κάποτε ντοκουμέντο ήταν μια επιστημονική ανακάλυψη. Σήμερα ντοκουμέντο είναι ένα ερασιτεχνικό βίντεο που δείχνει δύο οπαδούς ομάδων να ανοίγουν ο ένας το κεφάλι του άλλου.
• Κάποτε βλέπαμε στην τηλεόραση κινούμενα σχέδια με τον Μίκυ Μάους, τον Σεραφίνο, τον Τιραμόλα. Σήμερα βλέπουμε τους Power Rangers και τους Monsters με όπλα και χειροβομβίδες να σκοτώνουν και να ξεκοιλιάζουν...τους κακούς.
• Κάποτε μας αρκούσε μια βόλτα με τον κοπέλα μας σε ένα ταπεινό δρομάκι της γειτονιάς. Χέρι-χέρι, να κοιτάμε τον ουρανό, να σιγοψιθυρίζουμε ένα ρομαντικό τραγουδάκι και να ταξιδεύουμε νοητά. Σήμερα πάμε διακοπές στο Ντουμπάι, στο Μαρόκο και στο Μεξικό. Και ονειρευόμαστε ταξίδια στο Θιβέτ.
• Κάποτε είχαμε το θάρρος και τη λεβεντιά να λέμε «Έκανα λάθος». Σήμερα λέμε «Αυτός φταίει»...
• Κάποτε νοιαζόμασταν για το γείτονα, σήμερα τσατιζόμαστε αν αγοράσει καλύτερη τηλεόραση από εμάς.
• Κάποτε ζούσαμε με το μισθό μας. Σήμερα ζούμε με τους μισθούς που ΘΑ πάρουμε.
• Κάποτε δεν είχαμε φράγκο στην τσέπη, μα ήμασταν τόσο, μα τόσο ευτυχισμένοι!
• Σήμερα έχουμε τα πάντα και τρωγόμαστε με τα ρούχα μας.
• Κάποτε περνάγαμε υπέροχα στο ταβερνάκι της γειτονιάς, με κρασάκι, τραγούδι και κουτσομπολιό. Σήμερα...μιζεριάζουμε τρώγοντας ποπ κορν μπροστά στη τηλεόραση.
• Κάποτε ιδανικό ήταν να γίνεις αναγνωρισμένος. Σήμερα ιδανικό είναι να γίνεις απλά αναγνωρίσιμος.
• Κάποτε μας δάνειζε λεφτά ο αδελφός μας. Σήμερα μας δανείζουν οι τράπεζες.
• Κάποτε κοιτούσαμε στα μάτια τους ανθρώπους. Τώρα τους κοιτάμε στην τσέπη.
• Κάποτε δουλεύαμε για να ζήσουμε. Σήμερα ζούμε για να δουλεύουμε.
• Κάποτε είχαμε χρόνο για τον εαυτό μας. Σήμερα δεν έχουμε χρόνο για κανένα....
Αυτό το «Κάποτε», το έλεγαν Ζωή....
• Κάποτε δουλεύαμε οκτώ ώρες, σήμερα έχουμε χάσει το μέτρημα.
• Κάποτε είχαμε χρόνο να πάμε για καφέ με τους φίλους μας. Τώρα τα λέμε μέσω MSN και Skype.
• Κάποτε είχαμε χρόνο να κοιτάξουμε τον ουρανό, να δούμε το χρώμα του, να
ακούσουμε το κελάηδισμα των πουλιών, να νιώσουμε την ευωδιά του βρεγμένου χώματος. Σήμερα τα βλέπουμε στην τηλεόραση.
• Κάποτε παίζαμε με τους φίλους μας ποδόσφαιρο στις αλάνες. Σήμερα παίζουμε ποδόσφαιρο στο Playstation.
• Κάποτε ζητάγαμε συγγνώμη από κοντά. Σήμερα το λέμε μέσω e-mail και SMS.
• Κάποτε κυκλοφορούσαμε με ταπεινά αυτοκίνητα 1000 κυβικών και ήμασταν χαρούμενοι. Σήμερα κυκλοφορούμε με τζιπ 2000 κυβικών και στεναχωριόμαστε που δεν έχουμε τζιπ... 3000 κυβικών.
• Κάποτε αγοράζαμε ένα παντελόνι και το είχαμε για δύο χρόνια. Τώρα το έχουμε δύο μήνες και μετά παίρνουμε άλλο.
• Κάποτε ζούσαμε σε σπίτι 65 τετραγωνικών και... ήμασταν ευτυχισμένοι. Σήμερα ζούμε σε σπίτια 120 τετραγωνικών και δεν χωράμε μέσα...
• Κάποτε λέγαμε καλημέρα σ’ ένα περαστικό και τον ρωτούσαμε για την τάδε οδό. Σήμερα μας το λέει ο navigator.
• Κάποτε πίναμε νερό της βρύσης και ήμασταν μια χαρά. Σήμερα πίνουμε εμφιαλωμένο και...αρρωσταίνουμε.
• Κάποτε είχαμε τις πόρτες των σπιτιών ανοικτές, όπως και τις καρδιές μας. Σήμερα κλειδαμπαρωνόμαστε, βάζουμε συναγερμούς και έχουμε και 5-6 λυκόσκυλα για να μην αφήσουμε κανέναν να μας πλησιάσει. Είτε είναι καλός, είτε κακός.
• Κάποτε είχαμε 2 τηλεοπτικά κανάλια και πάντα βρίσκαμε κάτι ενδιαφέρον να δούμε. Σήμερα έχουμε 100 κανάλια και δεν μας αρέσει κανένα πρόγραμμα.
• Κάποτε μαζευόμασταν όλη η οικογένεια γύρω από το κυριακάτικο τραπέζι και αισθανόμασταν ενωμένοι και ευτυχισμένοι. Σήμερα έχει ο καθένας το δικό του δωμάτιο και δεν βρισκόμαστε μαζί στο τραπέζι ποτέ...
• Κάποτε η σκληρή δουλειά ήταν ιδανικό. Σήμερα είναι μαλακία.
• Κάποτε τα περιοδικά έπαιρναν συνέντευξη από τον Σεφέρη. Σήμερα παίρνουν από τον Καρβέλα.
• Κάποτε οι τραγουδίστριες τραγουδούσαν με τη φωνή. Σήμερα τραγουδούν με κάτι άλλο.
• Κάποτε ντοκουμέντο ήταν μια επιστημονική ανακάλυψη. Σήμερα ντοκουμέντο είναι ένα ερασιτεχνικό βίντεο που δείχνει δύο οπαδούς ομάδων να ανοίγουν ο ένας το κεφάλι του άλλου.
• Κάποτε βλέπαμε στην τηλεόραση κινούμενα σχέδια με τον Μίκυ Μάους, τον Σεραφίνο, τον Τιραμόλα. Σήμερα βλέπουμε τους Power Rangers και τους Monsters με όπλα και χειροβομβίδες να σκοτώνουν και να ξεκοιλιάζουν...τους κακούς.
• Κάποτε μας αρκούσε μια βόλτα με τον κοπέλα μας σε ένα ταπεινό δρομάκι της γειτονιάς. Χέρι-χέρι, να κοιτάμε τον ουρανό, να σιγοψιθυρίζουμε ένα ρομαντικό τραγουδάκι και να ταξιδεύουμε νοητά. Σήμερα πάμε διακοπές στο Ντουμπάι, στο Μαρόκο και στο Μεξικό. Και ονειρευόμαστε ταξίδια στο Θιβέτ.
• Κάποτε είχαμε το θάρρος και τη λεβεντιά να λέμε «Έκανα λάθος». Σήμερα λέμε «Αυτός φταίει»...
• Κάποτε νοιαζόμασταν για το γείτονα, σήμερα τσατιζόμαστε αν αγοράσει καλύτερη τηλεόραση από εμάς.
• Κάποτε ζούσαμε με το μισθό μας. Σήμερα ζούμε με τους μισθούς που ΘΑ πάρουμε.
• Κάποτε δεν είχαμε φράγκο στην τσέπη, μα ήμασταν τόσο, μα τόσο ευτυχισμένοι!
• Σήμερα έχουμε τα πάντα και τρωγόμαστε με τα ρούχα μας.
• Κάποτε περνάγαμε υπέροχα στο ταβερνάκι της γειτονιάς, με κρασάκι, τραγούδι και κουτσομπολιό. Σήμερα...μιζεριάζουμε τρώγοντας ποπ κορν μπροστά στη τηλεόραση.
• Κάποτε ιδανικό ήταν να γίνεις αναγνωρισμένος. Σήμερα ιδανικό είναι να γίνεις απλά αναγνωρίσιμος.
• Κάποτε μας δάνειζε λεφτά ο αδελφός μας. Σήμερα μας δανείζουν οι τράπεζες.
• Κάποτε κοιτούσαμε στα μάτια τους ανθρώπους. Τώρα τους κοιτάμε στην τσέπη.
• Κάποτε δουλεύαμε για να ζήσουμε. Σήμερα ζούμε για να δουλεύουμε.
• Κάποτε είχαμε χρόνο για τον εαυτό μας. Σήμερα δεν έχουμε χρόνο για κανένα....
Αυτό το «Κάποτε», το έλεγαν Ζωή....
Έμεινε με την απορία...
Ο Γιωρίκας είναι ένας έμπορος επίπλων και έφτασε στην Γαλλία για επαγγελματικό ταξίδι.
Εκεί στο ξενοδοχείο που διέμενε γνώρισε μια πολύ όμορφη Γαλλίδα.Όμως το πρόβλημα ήταν ότι αυτός μιλούσε μόνο αγγλικά και η άλλη μόνο γαλλικά έτσι ήταν αδύνατο να συνεννοηθούν με τα λόγια.
Σκέφτεται ο Γιωρίκας και, με τα πολλά, «κατεβάζει» την λύση: βγάζει ένα μπλοκάκι και ένα στυλό και ζωγραφίζει ένα ταξί.
Η Γαλλίδα ανταποκρίνεται, του χαμογελά, παίρνουν ένα ταξί και πηγαίνουν βόλτα σε ένα πάρκο.
Αργότερα, ο Γιωρίκας ζωγράφισε ένα τραπέζι σε ένα εστιατόριο και ένα ερωτηματικό από δίπλα, αυτή συμφώνησε και έτσι πήγαν και για δείπνο.
Μετά το δείπνο, ζωγράφισε δυο χορευτές και αυτή ενθουσιάστηκε. Όλο το βράδυ γυρνούσαν στα κλαμπ και όταν ξημερώματα πια γύρισαν στο ξενοδοχείο, η Γαλλίδα του ζήτησε το μπλοκάκι. Αυτός της το έδωσε και αυτή ζωγράφισε ένα μεγάλο κρεβάτι και ένα ερωτηματικό και του το έδειξε χαμογελώντας με νόημα...
Από τότε πέρασαν δυο μήνες και ο Γιωρίκας ακόμη αναρωτιέται πως έμαθε η Γαλλίδα ότι ήταν έμπορος επίπλων!!
Εκεί στο ξενοδοχείο που διέμενε γνώρισε μια πολύ όμορφη Γαλλίδα.Όμως το πρόβλημα ήταν ότι αυτός μιλούσε μόνο αγγλικά και η άλλη μόνο γαλλικά έτσι ήταν αδύνατο να συνεννοηθούν με τα λόγια.
Σκέφτεται ο Γιωρίκας και, με τα πολλά, «κατεβάζει» την λύση: βγάζει ένα μπλοκάκι και ένα στυλό και ζωγραφίζει ένα ταξί.
Η Γαλλίδα ανταποκρίνεται, του χαμογελά, παίρνουν ένα ταξί και πηγαίνουν βόλτα σε ένα πάρκο.
Αργότερα, ο Γιωρίκας ζωγράφισε ένα τραπέζι σε ένα εστιατόριο και ένα ερωτηματικό από δίπλα, αυτή συμφώνησε και έτσι πήγαν και για δείπνο.
Μετά το δείπνο, ζωγράφισε δυο χορευτές και αυτή ενθουσιάστηκε. Όλο το βράδυ γυρνούσαν στα κλαμπ και όταν ξημερώματα πια γύρισαν στο ξενοδοχείο, η Γαλλίδα του ζήτησε το μπλοκάκι. Αυτός της το έδωσε και αυτή ζωγράφισε ένα μεγάλο κρεβάτι και ένα ερωτηματικό και του το έδειξε χαμογελώντας με νόημα...
Από τότε πέρασαν δυο μήνες και ο Γιωρίκας ακόμη αναρωτιέται πως έμαθε η Γαλλίδα ότι ήταν έμπορος επίπλων!!
ΕΙΝΑΙ ΩΡΑΙΑ Η ΘΑΛΑΣΣΑ, ΑΜΦΙΒΑΛΕΙ ΚΑΝΕΙΣ;
Το Μέλυδρον
Στίχοι: Μ.Ξυδούς, μουσική: Μ.Ξυδούς – Ν.Σπυρόπουλος
Θέλω να τρέξω, να πετάξω, να χαθώ
όμως φοβάμαι τι θα γίνει αν γυρίσω
Τον εαυτό μου να γελάσω προσπαθώ
μα κάπου μέσα μου βαθιά δεν θα τον πείσω
Αυτά σκεφτότανε τα βράδια στη δουλειά
κι η γκρίζα αύρα της γινότανε πιο μαύρη
Φιλί μ' ένα ναι καλά ευχαριστώ
μα άλλο πράγμα την τρυπάει και τη χαλάει
Είναι ωραία η θάλασσα γιατί κινείται πάντα
κι αν έχεις βρει πολλές στεριές καμία δεν σ' αράζει
δώσ' μου για φιλοδώρημα τραγούδι μέχρι πάντα
είναι ωραία η θάλασσα γιατί με σένα μοιάζει
Άσε με άνθρωπε να κάνω ότι αισθάνομαι
βαρέθηκα για πράγματα σωστά να μου μιλάνε
Πες μου μονάχα τι ποτό γεμίζει το ποτήρι σου
κι αν θέλεις περισσότερο εδώ δε σε κερνάμε
Δεν τελειώνει η ζωή σε μια άρνηση
κι αν έχεις άντρα την άρνηση ακολούθα
τι σε πειράζει αν σε δείχνουνε στο σπίτι σου
γιατί φόρεσες ανάποδα τα ρούχα.
Είναι ωραία η θάλασσα γιατί κινείται πάντα
κι αν έχεις βρει πολλές στεριές καμία δεν σ' αράζει
δώσ' μου για φιλοδώρημα τραγούδι μέχρι πάντα
είναι ωραία η θάλασσα γιατί με 'σένα μοιάζει
Σάββατο 28 Μαρτίου 2009
Η ΩΡΑ ΤΗΣ ΓΗΣ
Τα απομακρυσμένα νησιά Τσάταμ στον Ειρηνικό έκαναν την αρχή σβήνοντας τις ηλεκτρογεννήτριες για την Ώρα της Γης, μια πρωτοφανή συμμετοχική κινητοποίηση κατά της κλιματικής αλλαγής. Ακολούθησαν τα Φίτζι, η Νέα Ζηλανδία και η Αυστραλία, η χώρα που εμπνεύστηκε την πρωτοβουλία πριν από δύο χρόνια. Η Ώρα της Γης ξεκίνησε στο Σίδνεϊ το 2007 ως διαμαρτυρία για την περιβαλλοντικά «ανάλγητη» πολιτική της τότε αυστραλιανής κυβέρνησης. Η πρωτοβουλία επεκτάθηκε σε διεθνές επίπεδο το 2008, με τη συμμετοχή περίπου 50 εκατ. ανθρώπων.
Για φέτος, η περιβαλλοντική οργάνωση WWF που συντονίζει την προσπάθεια έχει θέσει ως στόχο το ένα δισεκατομμύριο συμμετοχές. Αρκετές ακόμα πόλεις δήλωσαν συμμετοχή λίγες ώρες πριν από την Ώρα της Γης στις 20.30 τοπική ώρα σε όλο τον κόσμο. Συνολικά 3.891 πόλεις και κοινότητες και 829 μνημεία σε περίπου 90 χώρες συμμετέχουν στην πρωτοβουλία.
Η απήχηση της πρωτοβουλίας θα μπορούσε να επηρεάσει τις διαπραγματεύσεις στη Σύνοδο της Κοπεγχάγης το Δεκέμβριο, όπου η διεθνής κοινότητα θα συντάξει τη νέα συμφωνία που θα διαδεχθεί το Πρωτόκολλο του Κιότο το 2012.
«Πάντα είχαμε το βλέμμα στο 2009 λόγω των διαπραγματεύσεων της Κοπεγχάγης στο τέλος του έτους. Μένουν οκτώ μήνες μέχρι την Κοπεγχάγη και θεωρούμε ότι [η Ώρα της Γης] είναι κάτι σαν δημοψήφισμα για το θέμα» δήλωσε στο Γαλλικό Πρακτορείο Ειδήσεων ο Αντι Ρίλεϊ, διευθυντής της πρωτοβουλίας στην Αυστραλία
Λωρίδα σκοταδιού
Αν κανείς κοιτούσε τον πλανήτη από μακριά στις 28 Μαρτίου, ίσως θα έβλεπε μια σκοτεινή λωρίδα, πάχους όσο μία ζώνη ώρας, να κινείται από την ανατολή προς τη δύση, καθώς χιλιάδες κτίρια σβήνουν τα φώτα σταδιακά, ανάλογα με την τοπική ώρα. Τα φώτα της φημισμένης Όπερας του Σίδνεϊ (ένθετη εικόνα) έσβησαν στις 05.30 ώρα Ελλάδας και χιλιάδες Αυστραλοί βγήκαν στους δρόμους κρατώντας κεριά. Ακόμα και στην Ανταρκτική, τα 26 άτομα που περνούν το χειμώνα στη Βάση Σκοτ της Νέας Ζηλανδίας έσβησαν τις ηλεκτρικές συσκευές και περιόρισαν το φωτισμό στο απολύτως απαραίτητο.
Λίγες ώρες αργότερα η σκοτεινή λωρίδα είχε μετακινηθεί στην Ασία, με τα φώτα να σβήνουν στο Ολυμπιακό Στάδιο και Κολυμβητήριο στην πρωτεύουσα της Κίνας, η οποία συμμετέχει για πρώτη φορά. Τα φώτα έσβησαν επίσης στη Σιγκαπούρη, την Ταϊλάνδη (ένθετη από την Ινδονησία) και τις Φιλιππίνες. Στην Ευρώπη προγραμματίζονταν να κατέβουν οι διακόπτες στα ιστορικότερα μνημεία, από τις Πυραμίδες της Γκίζας μέχρι το Μάτι του Λονδίνου και τον Πύργο του Αϊφελ.
Θα ακολουθήσει το Εμπάιρ Στέιτ Μπίλντινγκ και τα γραφεία των Ηνωμένων Εθνών στη Νέα Υόρκη, τα καζίνο του Λας Βέγκας, ο Πύργος Σιαρς του Σικάγο και κτίρια στις περισσότερες άλλες αμερικανικές πόλεις. Τα συγκεντρωτικά αποτελέσματα της πρωτοβουλίας θα παρουσιαστούν από τη WWF στη Σύνοδο της Κοπεγχάγης, όπου θα μπορούσαν να αποδειχθούν αποτελεσματικά μέσα πίεσης για τη λήψη θαρραλέων μέτρων.
Newsroom ΔΟΛ, με πληροφορίες από Associated Press
χαχα... καλό...
Καλησπέρα σέ όλους.
Ένα ανεκδοτάκι για να περάσει η ώρα χαμογελώντας.
Και μη ξεχνιέσαι. Στις 8,30 σβήνουμε τα φώτα.
Και μη κλέψεις. Δεν αφήνουμε την τηλεόραση ανοιχτή για να βλέπουμε τον αγώνα της Εθνικής. Αν θέλεις να παρακολουθήσεις τον αγώνα άκουσέ τον από το φορητό ραδιοφωνάκι, από το ραδιόφωνο του κινητού σου η μπες στο αυτοκίνητο.
Μια βόλτα στην παραλία είναι ότι πρέπει.
Εγώ θα ανέβω στην ταράτσα λίγο πριν τις 8,30 για να δω την διαφορά στην Αθήνα όλη όταν θα σβήσουν τα φώτα.
Ανέκδοτο τώρα....
Μια φορά ένας τύπος καθόταν σε ένα μπαρ. Εκεί που καθόταν και έπινε το
ποτό του μπαίνει μια γκόμενα με φοβερό κορμί!!! Τρελάθηκε!!!
Πάει διπλά της να της μιλήσει, γυρνά αυτή το κεφάλι της και τότε ο
τύπος τρελαίνεται, η γκόμενα είχε απίστευτο κορμί άλλα η φάτσα της
ήταν χάλια.
Οπότε την ρωτάει:
- Που το έφτιαξες αυτό το κορμί κούκλα μου?
- Στο κολυμβητήριο απαντά αυτή!!! ....
- Και το κεφαλάκι; Δεν το βουτάμε καθόλου μέσα?????
Ένα ανεκδοτάκι για να περάσει η ώρα χαμογελώντας.
Και μη ξεχνιέσαι. Στις 8,30 σβήνουμε τα φώτα.
Και μη κλέψεις. Δεν αφήνουμε την τηλεόραση ανοιχτή για να βλέπουμε τον αγώνα της Εθνικής. Αν θέλεις να παρακολουθήσεις τον αγώνα άκουσέ τον από το φορητό ραδιοφωνάκι, από το ραδιόφωνο του κινητού σου η μπες στο αυτοκίνητο.
Μια βόλτα στην παραλία είναι ότι πρέπει.
Εγώ θα ανέβω στην ταράτσα λίγο πριν τις 8,30 για να δω την διαφορά στην Αθήνα όλη όταν θα σβήσουν τα φώτα.
Ανέκδοτο τώρα....
Μια φορά ένας τύπος καθόταν σε ένα μπαρ. Εκεί που καθόταν και έπινε το
ποτό του μπαίνει μια γκόμενα με φοβερό κορμί!!! Τρελάθηκε!!!
Πάει διπλά της να της μιλήσει, γυρνά αυτή το κεφάλι της και τότε ο
τύπος τρελαίνεται, η γκόμενα είχε απίστευτο κορμί άλλα η φάτσα της
ήταν χάλια.
Οπότε την ρωτάει:
- Που το έφτιαξες αυτό το κορμί κούκλα μου?
- Στο κολυμβητήριο απαντά αυτή!!! ....
- Και το κεφαλάκι; Δεν το βουτάμε καθόλου μέσα?????
Πέμπτη 26 Μαρτίου 2009
200 αναρτήσεις
Όταν την "Παρασκευή, 16 Ιανουάριος 2009"
έγραφα :
ΜΑ ΤΙ ΛΕΙΠΕΙ... ΤΙ ΛΕΙΠΕΙ ;
Κάτι έλειπε από τη μπλογκόσφαιρα όμως κανείς δεν τολμούσε να το ομολογήσει.Εγώ έλειπα. Μη μου πείτε ότι δεν το είχατε καταλάβει.Τόσο καιρό αντιστεκόμουν όμως τώρα το αποφάσισα.Ε λοιπόν ναι θα μαθαίνετε και εσεις για μένα γιατί τόσο καιρό τώρα νομίζω οτι σας ξέρω όλους από αυτά που διαβάζω για εσάς.Ορθογραφία νομίζω ότι ξέρω αλλού είναι το πρόβλημά μου: πως δουλεύει αυτό το μαραφέτι (όχι ο υπολογιστής σαν υπολογιστής αλλά το όλο σύστημα των αναρτήσεων - post η όπως αλλοιώς λέγεται). Ήδη για το καλωσόρισμα τα γράφω δεύτερη φορά γιατι τα έχασα.Καλή αρχή μου εύχομαι... καληνύχτα εύχομαι σε όλους σας... ελπίζω να τα λέμε συχνά...
δεν φανταζόμουνότι σε δυο μήνες και δέκα μέρες θα κατάφερνα να φτάσω τις 200 αναρτήσεις. Η αλήθεια είναι ότι θα ήταν πολύ περισσότερες και πλουσιότερες αν είχα περισσότερο ελεύθερο χρόνο και έναν υπολογιστή διαθέσιμο (λόγω παιδιών) όποτε ήθελα.
Πάντως στο blog αυτό έχω μαζέψει τα τραγούδια που μου αρέσουν, πράγματα που διαβάζω αλλού και μου κάνουν εντύπωση, έχω γράψει κειμενάκια με πρόχειρες σκέψεις μου και γενικά έχω δώσει μορφή περιοδικού σ'όλη αυτή την προσπάθεια.
Ευχαριστώ όσους με ανακαλύψατε και με επισκέφτεστε και τους ακόμα πιο λίγους που αφήσατε τα σχόλια σας.
Αν είναι αλήθεια μάλωσέ με.
Πάνε μέρες τώρα που δεν σου είπα σ'αγαπώ;
Έρωτες εφήμεροι
εκδρομή διήμερη
άμμος τα παλάτια μου
κι η θλίψη μεσ' στα μάτια μου
μια χαρά και μια καημός
μια στο τρένο μια σταθμός
πρόσθεση κι αφαίρεση
εσύ 'σαι η εξαίρεση
έδιωξες πια την βροχή
ουράνιο τόξο έχει βγεί
πάνε τώρα μέρες που δεν σου είπα "σ'αγαπώ"
μα η αγάπη μου για σένα δυναμώνει
πριν να έρθεις ήμουνα στον άνεμο φτερό
τώρα δέντρο που πολύ βαθια ριζώνει
λάθος συναισθήματα
στης καρδιάς ζητήματα
βρήκα τον παράδεισο
δυο βήματα απ' την άβυσσο
βράδια αξημέρωτα
ψάχνοντας τον έρωτα
τέλος στα ταξίδια μου
για τ' όνειρο πυξίδα μου
Πάνε μέρες τώρα που δεν σου είπα σ'αγαπώ;
Έρωτες εφήμεροι
εκδρομή διήμερη
άμμος τα παλάτια μου
κι η θλίψη μεσ' στα μάτια μου
μια χαρά και μια καημός
μια στο τρένο μια σταθμός
πρόσθεση κι αφαίρεση
εσύ 'σαι η εξαίρεση
έδιωξες πια την βροχή
ουράνιο τόξο έχει βγεί
πάνε τώρα μέρες που δεν σου είπα "σ'αγαπώ"
μα η αγάπη μου για σένα δυναμώνει
πριν να έρθεις ήμουνα στον άνεμο φτερό
τώρα δέντρο που πολύ βαθια ριζώνει
λάθος συναισθήματα
στης καρδιάς ζητήματα
βρήκα τον παράδεισο
δυο βήματα απ' την άβυσσο
βράδια αξημέρωτα
ψάχνοντας τον έρωτα
τέλος στα ταξίδια μου
για τ' όνειρο πυξίδα μου
Γιατί τι είναι η αγάπη;
Άμα πεινάς, το ξέρεις.
Φωνάζουνε τα σπλάχνα σου.
Άμα κρυώνεις το ίδιο.
Άμα αγαπάς, πώς να το καταλάβεις;
Γιατί τι είναι η αγάπη;
Κάποιος πήγε να πει κάτι και δεν είπε τίποτα.
Είπε πως είναι κάτι σα φωτιά. Μα είναι;
Άλλος είπε πάλι, πως είναι δροσούλα, άλλος σα δοξαριά.
Τι είναι, τέλος πάντων...
Κι αν, πάλι , αγάπη είναι κάτι που το λένε "αγάπη", είναι αυτό η αγάπη;
Βάλε μια δύση κι ένα βαρκάκι να λιώνει μέσα. Ομορφιά!
Μα, αν δεν υπάρχει μάτι να το δει, είναι ομορφιά;
Ένα πουλάκι κελαηδά ολομόναχο σ ένα έρημο δάσος...
Αν δεν τ ακούσει κανείς... είναι κελάηδημα;
Κι είναι μπορετό να κελαηδήσει γλυκά ένα ολομόναχο πουλάκι,
αν δεν υπάρχει πίσω από κάποιο φύλλο το αυτάκι ενός άλλου πουλιού;
Πήγαν κι οι σοφοί να πούνε κάτι πάνω σ αυτό, και τα κάνανε θάλασσα.
Αυτοί γι αγάπη!...Τα μωρά ξέρουν περισσότερα.
Ένα λουλούδι είπε: "Αγάπη; είμαι εγώ".
Τρελαίνεσαι με τέτοια καμώματα.
Ένας βαρκάρης θ αφήσει τα κουπιά και θα σκουπίσει το κούτελό του.
Δε θα ξέρει να πει τίποτα.
Μπορεί αυτό να είναι αγάπη; Μα είναι;
Ποιος να του το πει;
Όσο έχεις κάτι μέσα σου και δε χρειάζεται να το πεις, το έχεις και ησυχάζεις.
Σε καίει... Σε λιώνει...
Εσύ το βλέπεις.
Κι αντί να βάλεις τα κλάματα, το ρίχνεις στο τραγούδι.
Είσαι μεθυσμένος και δεν έχεις πιει ούτε στάλα!...
Μ. Λουντέμης "Ένα παιδί μετράει τ'άστρα"
Τετάρτη 25 Μαρτίου 2009
Ο Πόντιος και η ταχύτητα...
Ένας Πόντιος, μετά από αιματηρές οικονομίες, αγόρασε σπορ αυτοκίνητο.
Πάει χαρούμενος στον κολλητό του και του λέει: «Θα το πάρω να πάω μέχρι τη Θεσσαλονίκη. Από κάθε πόλη που θα φτάνω, θα σε παίρνω τηλέφωνο».
Ξεκινάει λοιπόν, φυσέκι το αυτοκίνητο, σε μια ώρα τηλεφωνεί στο φίλο του: «Τι κανόνι αμάξι είναι αυτό; Σε μια ώρα έφτασα Λαμία».
Συνεχίζει, καμιά ώρα μετά τηλεφωνεί πάλι: «Καλά, αεριωθούμενο! Σε δυο ώρες Λάρισα».
Δυο ώρες μετά, τηλεφωνεί πάλι: «Είμαι στη Θεσσαλονίκη! Σε τέσσερις ώρες μόνο! Τώρα ξεκινάω για να γυρίσω».
Περνάνε δυο ώρες, τέσσερις, έξι, μια μέρα, δυο μέρες, ο φίλος έχει ανησυχήσει.
Μετά από τρεις μέρες χτυπά το τηλέφωνό του και είναι ο Πόντιος.
«Καλά ρε, πού είσαι τόσες μέρες;» τον ρωτάει.
Και απαντά ο Πόντιος: «Άσε με με τους μαλάκες. Τέτοιο πανάκριβο αυτοκίνητο και έβαλαν πέντε ταχύτητες για μπρος και μόνο μία για όπισθεν...»
Πάει χαρούμενος στον κολλητό του και του λέει: «Θα το πάρω να πάω μέχρι τη Θεσσαλονίκη. Από κάθε πόλη που θα φτάνω, θα σε παίρνω τηλέφωνο».
Ξεκινάει λοιπόν, φυσέκι το αυτοκίνητο, σε μια ώρα τηλεφωνεί στο φίλο του: «Τι κανόνι αμάξι είναι αυτό; Σε μια ώρα έφτασα Λαμία».
Συνεχίζει, καμιά ώρα μετά τηλεφωνεί πάλι: «Καλά, αεριωθούμενο! Σε δυο ώρες Λάρισα».
Δυο ώρες μετά, τηλεφωνεί πάλι: «Είμαι στη Θεσσαλονίκη! Σε τέσσερις ώρες μόνο! Τώρα ξεκινάω για να γυρίσω».
Περνάνε δυο ώρες, τέσσερις, έξι, μια μέρα, δυο μέρες, ο φίλος έχει ανησυχήσει.
Μετά από τρεις μέρες χτυπά το τηλέφωνό του και είναι ο Πόντιος.
«Καλά ρε, πού είσαι τόσες μέρες;» τον ρωτάει.
Και απαντά ο Πόντιος: «Άσε με με τους μαλάκες. Τέτοιο πανάκριβο αυτοκίνητο και έβαλαν πέντε ταχύτητες για μπρος και μόνο μία για όπισθεν...»
Τρίτη 24 Μαρτίου 2009
άκουγα μόνο σ'αγαπώ
Μεσάνυχτα στο ξέφωτο στην έρημη πλατεία
φωνάζω πια δε σ' αγαπώ και η φωνή μου σταματά
σε κάτι κτίσματα παλιά
και ξανακούω την ηχώ, να λέει πια δε σ' αγαπώ
να λέει πια δε σ' αγαπώ
Ξαναφωνάζω δυνατά κι είπα ξανά δε σ' αγαπώ
με μια φωνή σαν κεραυνό στη μαύρη ησυχία
να ξανακούσω την ηχώ, να λέει πια δε σ' αγαπώ
να λέει πια δε σ' αγαπώ
Μα ίσως πήγα πιο κοντά ή πήγα κάπως μακριά
και δε λειτούργησαν καλά της νύχτας τα ηχεία
και κάπου χάθηκε το πια, και δεν ακούστηκε το πια
κι απ' τις φωνής μου την ηχώ, άκουγα μόνο σ' αγαπώ
άκουγα μόνο σ' αγαπώ, άκουγα μόνο σ' αγαπώ....
Δευτέρα 23 Μαρτίου 2009
Η πιο μεγάλη σημαία είναι ελληνική...
Εθνική γιορτή έρχεται, σημαίες θα κυματίσουν, παρελάσεις θα γίνουν.
Να και κάτι που ίσως δεν ήξερες...
Η πιο μεγάλη σημαία είναι ελληνική...
Ξεπερνά σε ύψος το Αγαλμα της Ελευθερίας. Το μήκος της συγκρίνεται με ένα Boeing 737 και ανεμίζει περήφανα στον Φάρο του Κεριού της Ζακύνθου
21/2/2009 12:00:21 μμ
Με το ύφασμα που χρησιμοποιήθηκε για την κατασκευή της θα μπορούσαν να είχαν ραφτεί περισσότερα από 130 κοστούμια. Το πλάτος της συγκρίνεται με το μήκος ενός Boeing 737, ενώ το ύψος της ξεπερνά το Αγαλμα της Ελευθερίας. Κάπως έτσι κατέρριψε τα παγκόσμια ρεκόρ: Η μεγαλύτερη σημαία ιστού στον κόσμο είναι ελληνική και κυματίζει στη Ζάκυνθο.
Καταχωρισμένη στο βιβλίο Γκίνες από το 2008 αποτελεί έμπνευση του Σταμάτη Λιβέρη, ιδιοκτήτη ταβέρνας στον Φάρο του Κεριού, ο οποίος κατέθεσε πολύ μεράκι αλλά και αρκετά χρήματα για τη δημιουργία της.
«Η ιδέα γεννήθηκε το 2004 μετά την επιτυχία της Ελλάδας στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Ποδοσφαίρου. Στη συνέχεια ακολούθησε η Γιουροβίζιον και οι Ολυμπιακοί Αγώνες. Μέσα σ' αυτό το πνεύμα είπα κι εγώ να κάνω κάτι για την Ελλάδα», λέει.
Κι αυτό το κάτι, όπως αποδείχτηκε, ήταν αρκετά ογκώδες... Με μήκος 36.90 μέτρα και πλάτος 18.10 μέτρα, δηλαδή συνολική έκταση σχεδόν... 668 τ.μ., η σημαία κυματίζει σε έναν ιστό ύψους 50 μέτρων. Για τη στήριξή του καταναλώθηκαν 102 τόνοι οπλισμένου σκυροδέματος, ενώ για την έπαρση και την υποστολή της σημαίας απαιτείται η ταυτόχρονη προσπάθεια τουλάχιστον τεσσάρων ανθρώπων.
Ο κ. Λιβέρης, μηχανικός στο επάγγελμα, προχώρησε σε εκτεταμένη μελέτη για τον σχεδιασμό του εγχειρήματος και, όπως ο ίδιος λέει, ο ιστός που φιλοξενεί τη γιγαντιαία σημαία αντέχει άνεμο εντάσεως μέχρι και 14 Μποφόρ και χτύπημα του Εγκέλαδου εντάσεως μέχρι και 7.5 Ρίχτερ.
Παράλληλα είναι εξοπλισμένος με δύο αλεξικέραυνα, καθώς λόγω του σημαντικού ύψους του έλκει τους κεραυνούς.
Η παραγγελία του ιστού -ο οποίος ζυγίζει 80 κιλά- πραγματοποιήθηκε σε εξειδικευμένο εργοστάσιο στην Κίνα, ενώ κινεζικής προέλευσης είναι και το ύφασμα - βάρους 70 κιλών-, το οποίο ράφτηκε στην Ελλάδα.
«Πρόκειται για ένα θέαμα εντυπωσιακό», περιγράφει ο ίδιος, ο οποίος έχει δημιουργήσει και την ιστοσελίδα www.theflag.gr, στην οποία παρέχεται πλούσιο υλικό για την ελληνική σημαία που κατέκτησε μια θέση στο βιβλίο Γκίνες. «Στον Φάρο του Κεριού συγκεντρώνεται πολύς κόσμος το καλοκαίρι για να θαυμάσει το ηλιοβασίλεμα. Οπως στρίβεις στον δρόμο, βλέπεις ξαφνικά μπροστά σου, και από απόσταση 20 χιλιομέτρων ακόμη, την επιβλητική σημαία.
Τις ημέρες που φυσά, ο ήχος από το θρόισμά της προκαλεί δέος, ενώ όταν έχει άπνοια το πανί φτάνει στα 5 μέτρα απόσταση από το έδαφος, αφού η διάμετρός της αγγίζει τα 45 μέτρα», λέει.
Το εγχείρημα χρηματοδοτήθηκε εν μέρει από την Περιφέρεια Ιονίων Νήσων στο πλαίσιο διαγωνισμού για καινοτόμες ιδέες. Το συνολικό κόστος ανήλθε στις 100.000 ευρώ, εκ των οποίων τις 30.000 προσέφερε η Περιφέρεια, ενώ τα υπόλοιπα έξοδα καλύφθηκαν από τον κ. Λιβέρη.
«Η οικογένειά μου και φίλοι μου λένε πως με αυτά τα χρήματα θα μπορούσα να είχα αγοράσει ένα διαμέρισμα», λέει ο ίδιος, «όμως το μεράκι μου είναι μεγάλο. Στο κόστος θα πρέπει να υπολογιστούν και τα έξοδα συντήρησης της σημαίας που δεν αντιστοιχούν σε ευκαταφρόνητο ποσό», προσθέτει.
Εφόσον ο καιρός το επιτρέπει, η σημαία κυματίζει, ενώ ο κ. Λιβέρης και η οικογένειά του την ανεβάζουν ή την κατεβάζουν παρακολουθώντας το δελτίο καιρού. «Εχουμε τέσσερις σημαίες και άλλες τρεις σε κατάσταση συντήρησης», εξηγεί. «Παρ όλα αυτά, μία καταστράφηκε λόγω του αέρα, την επιδιορθώσαμε και θα τη δωρίσουμε στους «πελαργούς» της Εθνικής Ομάδας. Δεν απαιτείται, όμως, μόνο χρήμα αλλά και χρόνος. Το περασμένο Σαββατοκύριακο το περάσαμε μαντάροντας μια σημαία», συνεχίζει ο κ. Λιβέρης.
Το αποτέλεσμα, όμως, τον αποζημιώνει. Το περασμένο καλοκαίρι, την πρώτη χρονιά που η σημαία έκανε την εμφάνισή της στη Ζάκυνθο μοιράστηκαν 42.000 ενημερωτικά βιβλιαράκια σε τουρίστες, ενώ ο ΕΟΤ στηρίζει το εγχείρημα, διανέμοντας σχετικό πληροφοριακό υλικό στις εκθέσεις που διοργανώνονται στο εξωτερικό για την προβολή της χώρας...
ΤΑ ΑΛΛΑ... ΜΕΓΑΘΗΡΙΑ
Η μεγαλύτερη σημαία εδάφους είναι μια ισραηλινή σημαία με μήκος 660 μέτρα και πλάτος 100 μέτρα, δηλαδή συνολικής έκτασης 66.000 τ.μ...
Η παλαιστινιακή σημαία που βρίσκεται στη Δαμασκό με έκταση 27.000 τ.μ...
ΚΑΤΕΡΙΝΑ ΡΟΒΒΑ
rovva@pegasus.gr
Να και κάτι που ίσως δεν ήξερες...
Η πιο μεγάλη σημαία είναι ελληνική...
Ξεπερνά σε ύψος το Αγαλμα της Ελευθερίας. Το μήκος της συγκρίνεται με ένα Boeing 737 και ανεμίζει περήφανα στον Φάρο του Κεριού της Ζακύνθου
21/2/2009 12:00:21 μμ
Με το ύφασμα που χρησιμοποιήθηκε για την κατασκευή της θα μπορούσαν να είχαν ραφτεί περισσότερα από 130 κοστούμια. Το πλάτος της συγκρίνεται με το μήκος ενός Boeing 737, ενώ το ύψος της ξεπερνά το Αγαλμα της Ελευθερίας. Κάπως έτσι κατέρριψε τα παγκόσμια ρεκόρ: Η μεγαλύτερη σημαία ιστού στον κόσμο είναι ελληνική και κυματίζει στη Ζάκυνθο.
Καταχωρισμένη στο βιβλίο Γκίνες από το 2008 αποτελεί έμπνευση του Σταμάτη Λιβέρη, ιδιοκτήτη ταβέρνας στον Φάρο του Κεριού, ο οποίος κατέθεσε πολύ μεράκι αλλά και αρκετά χρήματα για τη δημιουργία της.
«Η ιδέα γεννήθηκε το 2004 μετά την επιτυχία της Ελλάδας στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Ποδοσφαίρου. Στη συνέχεια ακολούθησε η Γιουροβίζιον και οι Ολυμπιακοί Αγώνες. Μέσα σ' αυτό το πνεύμα είπα κι εγώ να κάνω κάτι για την Ελλάδα», λέει.
Κι αυτό το κάτι, όπως αποδείχτηκε, ήταν αρκετά ογκώδες... Με μήκος 36.90 μέτρα και πλάτος 18.10 μέτρα, δηλαδή συνολική έκταση σχεδόν... 668 τ.μ., η σημαία κυματίζει σε έναν ιστό ύψους 50 μέτρων. Για τη στήριξή του καταναλώθηκαν 102 τόνοι οπλισμένου σκυροδέματος, ενώ για την έπαρση και την υποστολή της σημαίας απαιτείται η ταυτόχρονη προσπάθεια τουλάχιστον τεσσάρων ανθρώπων.
Ο κ. Λιβέρης, μηχανικός στο επάγγελμα, προχώρησε σε εκτεταμένη μελέτη για τον σχεδιασμό του εγχειρήματος και, όπως ο ίδιος λέει, ο ιστός που φιλοξενεί τη γιγαντιαία σημαία αντέχει άνεμο εντάσεως μέχρι και 14 Μποφόρ και χτύπημα του Εγκέλαδου εντάσεως μέχρι και 7.5 Ρίχτερ.
Παράλληλα είναι εξοπλισμένος με δύο αλεξικέραυνα, καθώς λόγω του σημαντικού ύψους του έλκει τους κεραυνούς.
Η παραγγελία του ιστού -ο οποίος ζυγίζει 80 κιλά- πραγματοποιήθηκε σε εξειδικευμένο εργοστάσιο στην Κίνα, ενώ κινεζικής προέλευσης είναι και το ύφασμα - βάρους 70 κιλών-, το οποίο ράφτηκε στην Ελλάδα.
«Πρόκειται για ένα θέαμα εντυπωσιακό», περιγράφει ο ίδιος, ο οποίος έχει δημιουργήσει και την ιστοσελίδα www.theflag.gr, στην οποία παρέχεται πλούσιο υλικό για την ελληνική σημαία που κατέκτησε μια θέση στο βιβλίο Γκίνες. «Στον Φάρο του Κεριού συγκεντρώνεται πολύς κόσμος το καλοκαίρι για να θαυμάσει το ηλιοβασίλεμα. Οπως στρίβεις στον δρόμο, βλέπεις ξαφνικά μπροστά σου, και από απόσταση 20 χιλιομέτρων ακόμη, την επιβλητική σημαία.
Τις ημέρες που φυσά, ο ήχος από το θρόισμά της προκαλεί δέος, ενώ όταν έχει άπνοια το πανί φτάνει στα 5 μέτρα απόσταση από το έδαφος, αφού η διάμετρός της αγγίζει τα 45 μέτρα», λέει.
Το εγχείρημα χρηματοδοτήθηκε εν μέρει από την Περιφέρεια Ιονίων Νήσων στο πλαίσιο διαγωνισμού για καινοτόμες ιδέες. Το συνολικό κόστος ανήλθε στις 100.000 ευρώ, εκ των οποίων τις 30.000 προσέφερε η Περιφέρεια, ενώ τα υπόλοιπα έξοδα καλύφθηκαν από τον κ. Λιβέρη.
«Η οικογένειά μου και φίλοι μου λένε πως με αυτά τα χρήματα θα μπορούσα να είχα αγοράσει ένα διαμέρισμα», λέει ο ίδιος, «όμως το μεράκι μου είναι μεγάλο. Στο κόστος θα πρέπει να υπολογιστούν και τα έξοδα συντήρησης της σημαίας που δεν αντιστοιχούν σε ευκαταφρόνητο ποσό», προσθέτει.
Εφόσον ο καιρός το επιτρέπει, η σημαία κυματίζει, ενώ ο κ. Λιβέρης και η οικογένειά του την ανεβάζουν ή την κατεβάζουν παρακολουθώντας το δελτίο καιρού. «Εχουμε τέσσερις σημαίες και άλλες τρεις σε κατάσταση συντήρησης», εξηγεί. «Παρ όλα αυτά, μία καταστράφηκε λόγω του αέρα, την επιδιορθώσαμε και θα τη δωρίσουμε στους «πελαργούς» της Εθνικής Ομάδας. Δεν απαιτείται, όμως, μόνο χρήμα αλλά και χρόνος. Το περασμένο Σαββατοκύριακο το περάσαμε μαντάροντας μια σημαία», συνεχίζει ο κ. Λιβέρης.
Το αποτέλεσμα, όμως, τον αποζημιώνει. Το περασμένο καλοκαίρι, την πρώτη χρονιά που η σημαία έκανε την εμφάνισή της στη Ζάκυνθο μοιράστηκαν 42.000 ενημερωτικά βιβλιαράκια σε τουρίστες, ενώ ο ΕΟΤ στηρίζει το εγχείρημα, διανέμοντας σχετικό πληροφοριακό υλικό στις εκθέσεις που διοργανώνονται στο εξωτερικό για την προβολή της χώρας...
ΤΑ ΑΛΛΑ... ΜΕΓΑΘΗΡΙΑ
Η μεγαλύτερη σημαία εδάφους είναι μια ισραηλινή σημαία με μήκος 660 μέτρα και πλάτος 100 μέτρα, δηλαδή συνολικής έκτασης 66.000 τ.μ...
Η παλαιστινιακή σημαία που βρίσκεται στη Δαμασκό με έκταση 27.000 τ.μ...
ΚΑΤΕΡΙΝΑ ΡΟΒΒΑ
rovva@pegasus.gr
Αυτό θα πει σχετικότητα!..
Βάλε το χέρι σου επί ένα λεπτό μέσα σε μια κατσαρόλα με καυτό νερό - θα σου φανεί μία ώρα.
Κάθησε δίπλα σε μια γοητευτική γυναίκα επί μία ώρα - θα σου φανεί ένα λεπτό.
Αυτό θα πει σχετικότητα!..
ALBERT EINSTEIN
Μισή ώρα μακριά απ'αυτόν που αγαπάς θα σου φανεί αιώνας
?
Κάθησε δίπλα σε μια γοητευτική γυναίκα επί μία ώρα - θα σου φανεί ένα λεπτό.
Αυτό θα πει σχετικότητα!..
ALBERT EINSTEIN
Μισή ώρα μακριά απ'αυτόν που αγαπάς θα σου φανεί αιώνας
?
Κυριακή 22 Μαρτίου 2009
Αλήθεια που θα περάσεις το Πάσχα;
Τι, δεν έχεις ακόμα ασχοληθεί με το θέμα;
Είσαι απαράδεκτος.
Έχεις καθυστερήσει χαρακτηριστικά και διάβασε γιατί.
Σύμφωνα με τα εργαλεία Google Trends και Google Insights, το Φεβρουάριο οι Έλληνες χρήστες της μηχανής αναζήτησης της Google έψαχναν με μανία για το που θα περάσουν τις διακοπές του Πάσχα, με δημοφιλέστερους προορισμούς τα Τρίκαλα Κορινθίας, τη Δημητσάνα, τη Βυτίνα, τη Λίμνη Πλαστήρα, την Ελάτη, την Ορεινή Κορινθία, την Ορεινή Ναυπακτία, τον Παρνασσό και από εξωτερικό το Βερολίνο, την Κωνσταντινούπολη, τη Βαρκελώνη, το Λονδίνο.
Το πιθανότερο πάντως είναι να μείνουμε στο ψάξιμο (και στο σπίτι μας) με τις τιμές που υπάρχουν.
Για μένα καλύτερα προτίμησε το χωριό σου.
Και φθηνότερα θα είναι, θα γυρίσεις και με φορτωμένο το αυτοκίνητο και ναι σε παρακαλώ κάντο, πήγαινε στο χωριό σου.
Η Αθήνα είναι πάρα πολύ ωραία όταν λείπετε στο χωριό σας.
Αλλά αυτό ξέχασέ το , σα να μη το άκουσες, μη τυχόν και μου καθίσεις εδώ.
Το γέλιο βοηθάει στην πέψη...
Και μια που είμαστε στο γέλιο να συνεχίσω με Σταρόβα.
Απίστευτο γέλιο στα βιντεάκια...
Σταρόβας τραγουδάει με echo Ρωμιός αγάπησε Ρωμιά...
Σταρόβας - Λέει τραγούδι του Κ. Μακεδόνα σε ρώσικα, γαλλικά, τούρκικα και αφρικανικα!
Σταρόβας (ξαναχτυπά στο "Στην Υγειά μας").
Απίστευτο γέλιο στα βιντεάκια...
Σταρόβας τραγουδάει με echo Ρωμιός αγάπησε Ρωμιά...
Σταρόβας - Λέει τραγούδι του Κ. Μακεδόνα σε ρώσικα, γαλλικά, τούρκικα και αφρικανικα!
Σταρόβας (ξαναχτυπά στο "Στην Υγειά μας").
κρητικό ανέκδοτο
Καλό μεσημέρι... καλή όρεξη...
Ένα ανεκδοτάκι για την κυριακάτικη μεσημεριανή παρέα...
Mια μέρα ο Μανωλιός κατέβηκε στην πόλη να αγοράσει μια καμπαρντίνα. Μπαίνει στο μαγαζί, αγοράζει την καμπαρντίνα και βγαίνοντας κουμπώνει κατά λάθος την κουμπότρυπα της πουκαμίσας με το κουμπί της καμπαρτίνας. Προχωράει πιο κάτω και συναντάει το Μιχαλιό:
- Ε, ρε Μιχαλιό, τι κάνεις;
- Καλά είμαι, ορέ Μανωλιό. Ωραία καμπαρντίνα, αλλά μωρέ πώς να στο πω, την έχεις κουμπώσει στραβά και αν πας στο χωριό θα σε κοροϊδεύουν!!
- Εμένα έτσι μ? αρέσει, και άντε και γ....σου!!!
Παρακάτω συναντάει τον Σήφη.
- Ε, ρε Σηφαλιό, τι κάνεις;
- Καλά είμαι, ωρέ Μανωλιό. Ωραία καμπαρντίνα, αλλά μωρέ πώς να στο πω, την έχεις κουμπώσει στραβά και αν πας στο χωριό θα σε κοροϊδεύουν!!
- Εμένα έτσι μ? αρέσει, και άντε και γ....σου!!!
Φεύγει νευριασμένος ο Σήφης, και συναντά το Μιχαλιό. συζητώντας λένε ότι συνάντησαν τον Μανωλιό, και μόλις του είπαν για την καμπαρντίνα τους έβρισε, και αποφασίζουν να πάρουν τηλέφωνο τον θείο του, να του το πει με τρόπο. Φτάνοντας στο σπίτι ο Μανωλιός, χτυπάει το τηλέφωνο:
- Έλα ρε θείε, τι κάνεις;
- Τι να κάνω παιδί μου; Εδώ κάθομαι και προσπαθώ να τελειώσω μία μαντινάδα. Δεν έρχεσαι να πιούμε κάνα ρακί και να την τελειώσουμε μαζί;
Πάει ο Μανωλιός στον θείο του, και καθώς έπιναν ρακή, λέει ο Μανωλιός:
- Ρε θείε, πες μου την μαντινάδα.
Θείος: -Της καμπαρντίνας το κουμπί είναι του πουκαμίσου
Μανωλιός: - Όλοι γ...ούνται σήμερα, άντε και συ γ...σου!
Ένα ανεκδοτάκι για την κυριακάτικη μεσημεριανή παρέα...
Mια μέρα ο Μανωλιός κατέβηκε στην πόλη να αγοράσει μια καμπαρντίνα. Μπαίνει στο μαγαζί, αγοράζει την καμπαρντίνα και βγαίνοντας κουμπώνει κατά λάθος την κουμπότρυπα της πουκαμίσας με το κουμπί της καμπαρτίνας. Προχωράει πιο κάτω και συναντάει το Μιχαλιό:
- Ε, ρε Μιχαλιό, τι κάνεις;
- Καλά είμαι, ορέ Μανωλιό. Ωραία καμπαρντίνα, αλλά μωρέ πώς να στο πω, την έχεις κουμπώσει στραβά και αν πας στο χωριό θα σε κοροϊδεύουν!!
- Εμένα έτσι μ? αρέσει, και άντε και γ....σου!!!
Παρακάτω συναντάει τον Σήφη.
- Ε, ρε Σηφαλιό, τι κάνεις;
- Καλά είμαι, ωρέ Μανωλιό. Ωραία καμπαρντίνα, αλλά μωρέ πώς να στο πω, την έχεις κουμπώσει στραβά και αν πας στο χωριό θα σε κοροϊδεύουν!!
- Εμένα έτσι μ? αρέσει, και άντε και γ....σου!!!
Φεύγει νευριασμένος ο Σήφης, και συναντά το Μιχαλιό. συζητώντας λένε ότι συνάντησαν τον Μανωλιό, και μόλις του είπαν για την καμπαρντίνα τους έβρισε, και αποφασίζουν να πάρουν τηλέφωνο τον θείο του, να του το πει με τρόπο. Φτάνοντας στο σπίτι ο Μανωλιός, χτυπάει το τηλέφωνο:
- Έλα ρε θείε, τι κάνεις;
- Τι να κάνω παιδί μου; Εδώ κάθομαι και προσπαθώ να τελειώσω μία μαντινάδα. Δεν έρχεσαι να πιούμε κάνα ρακί και να την τελειώσουμε μαζί;
Πάει ο Μανωλιός στον θείο του, και καθώς έπιναν ρακή, λέει ο Μανωλιός:
- Ρε θείε, πες μου την μαντινάδα.
Θείος: -Της καμπαρντίνας το κουμπί είναι του πουκαμίσου
Μανωλιός: - Όλοι γ...ούνται σήμερα, άντε και συ γ...σου!
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)