Είμαι τυχερή που είναι αντίστροφα οι εικόνες για μένα; Τριάντα χρόνια που δουλεύω σχεδόν πάντα η κατάσταση είναι αντίστροφη από την εικόνα. Μη ζηλεύετε και με ματιάσετε. Νομίζω ότι είναι θέμα συνεργατών η κατάστασή στο γραφείο γιατί σε όποια εταιρεία κι αν δουλεύεις το άγχος και η πίεση είναι ίδια. Ο διπλανός σου κάνει τη διαφορά...
Σήμερα μάθαμε ότι ο κανακάρης μας πήρε το Proficiency στα Αγγλικά. Η χαρά μας είναι μεγάλη γιατί πρώτα απ΄όλα έφυγε η αγωνία και το άγχος από το παιδί. Τώρα μπορεί χωρίς άγχος να ασχοληθεί με ό,τι θέλει η να ξεκουραστεί γιατί από του χρόνου (Β΄λυκείου) θα πρέπει να ξεκινήσει προετοιμασία για τις πανελλήνιες. Ακόμα μια φορά μπράβο του και εύχομαι το ίδιο για όλα τα παιδιά και πρώτα απ'όλα στην κοράκλα μας που θα δώσει Lower το Μάιο. Η χαρά μου ήταν μεγάλη όταν το έμαθα. Τη χαρά αυτή την καταλαβαίνουν και οι γύρω σου; Συνάδελφοι,συγγενείς,φίλοι,γειτόνοι; Μπορεί ο άλλος να χαρεί μαζί σου; Κι αν δε μπορεί να συμμετέχει στη χαρά σου πως μπορεί να συμμετέχει σ'ένα σου πρόβλημα η μιά στεναχώρια σου; Μήπως είμαστε ο καθένας για τον εαυτό του;
Τρίτη 3 Φεβρουαρίου 2009
"-Ξέρεις τι είναι ο έρωτας; Το βαθύ μπλε τ' ουρανού. Το βαθύ κόκκινο της παπαρούνας. Το φλύαρο πράσινο του λιβαδιού. Τα χρώματα της ψυχής, Ρόζυ, αυτός είναι ο έρωτας.
-Δεν θέλω να τελειώσει ποτέ αυτό που ζούμε εμείς οι δυο.
-Μη βρίζεις, Ροζυ. Δεν υπάρχουν κλειδαριές ασφαλείας στα αισθήματα. Όλη η ζωή είναι αυτή η ώρα. Ζήσε. Μη βρίζεις. Mη σκέφτεσαι. Μη μιλάς. Χάρισε το κορμί σου στους ανέμους. Άφησε την ψυχή σου να λιώσει. Να χυθεί μέσα στις χούφτες μου. Τίποτα δεν υπάρχει έξω απο μας τους δύο. Τίποτα δεν έγινε ποτέ καλύτερο στην πλάση. Ούτε θα γίνει." __________________________________________________ _ Απο το βιβλίο "Σκισμένο ψαθάκι" της Αλκυόνης Παπαδάκη.
Μες τα σύννεφα, ζωή μου μακριά απ' τη φυλακή μου να με πας να μ΄ αγγίζει ο αέρας σαν το ξύπνημα μιας μέρας να γελάς να κουρνιάζω στο πλευρό σου μες στο παραμιλητό σου να με βρεις ν' ακουστεί το όνομα μου και εσύ ράγισε, καρδιά μου κι ας χαθείς ας χαθείς
Να με σήκωνε ένα κύμα να με λύτρωνε απ' το κρίμα της ψυχής να ξεπλύνει το θυμό μου να ξανάρθει τ' όνειρό μου να το δεις ας ερχότανε ένα βράδυ να 'χε φως και όχι σκοτάδι να το ζεις να μπορώ να σου γελάσω κι ύστερα να προσπεράσω κι ας χαθείς, ας χαθείς
Του μυαλού μου οι εικόνες να 'σβηναν σαν να 'ταν πόρνες της στιγμής να μην έχω να θυμάμαι όλα αυτά που με πονάνε, ας χαθείς να μην ξέρω πια τι κάνεις άλλο να μην με πικράνεις, δεν μπορώ δεν μπορώ να σε κοιτάζω και στα λόγια να μην βάζω σ' αγαπώ
Αν κάποτε καθίσεις λίγο να ξεκουραστείς από τη μάχη σου,Θυμήσου μια λεξούλα που σου ξέφυγε. Θα’ θελα να στην κρύψω ανάμεσα στις χούφτες σου,(θυμάσαι το «δαχτυλιδάκι» που λέγαμε παιδιά;) «Μαζί». «Μαζί». Τη λένε τη λεξούλα μου τη μαγική. Και μη βιαστείς να την πετάξεις. Μπορεί μια μέρα να σου χρειαστεί.
Θα πάμε κόντρα και όπου βγει Στου χρόνου τηνκαταστροφή Ό,τι αξίζει θα σωθεί Τα χωριστά ή το μαζί Υπάρχει πάντα ένας δεσμός Που μας πληγώνει διαρκώς Μα εμείς θα πάμε και όπου βγει Κόντα σε κάθε λογική Υπάρχει πάντα μια απόσταση μικρή Από τον έρωτα ώς την καταστροφή Υπάρχει κόντρα στο μυαλό και στην ψυχή Μα εμείς πετάμε, γκρεμιζόμαστε Ξανά ερωτευόμαστε και πάμε απ την αρχή Θα πάμε κόντρα και όπου βγει Κόντρα σε κάθε λογική Κόντρα στα «πρέπει» και στα «μη» Αυτός ο έρωτας για πάντα θα νικάει Ό,τι αξίζει θα σωθεί Θα δυναμώνει και θα μας κρατάει Στο χωριστά και στο μαζί Κόντρα σε κάθε λογική Αυτός ο έρωτας θα προχωράει Κόντρα κι όπου βγει.
Υπαπαντή σημαίνει προϋπάντηση. Αύριο λοιπόν 2 Φεβρουαρίου, γιορτάζουμε τη μέρα που ο Χριστός, προϋπαντήθηκε στο Ναό του Σολομώντα, από τον ιερέα Συμεών, καθώς σύμφωνα με το Μωσαϊκό νόμο, κάθε πρωτότοκο αρσενικό παιδί έπρεπε να αφιερώνεται στο Θεό και σαράντα μέρες μετά τη γέννησή του να προσφέρεται ως θυσία ένα ζεύγος τρυγόνων ή δύο νεοσσοί περιστεριών.
Τέτοια μέρα, ο λαός μας συνήθιζε να κάνει προβλέψεις σε σχέση με τον καιρό. Γενικότερα λεγόταν πως ό,τι καιρό κάνει της Υπαπαντής, τέτοιος καιρός θα βαστάξει και για σαράντα μέρες, αν και σε περιοχές της Κρήτης πίστευαν πως αν ο καιρός είναι καλός αυτή τη μέρα, ο χειμώνας θα κρατήσει πολύ ακόμη. Σε περιοχές της Μακεδονίας, μάλιστα, την παραμονή των Χριστουγέννων βάζαν στο τζάκι μια άσπρη πέτρα για να περάσει η οικογένεια "άσπρη χρονιά". Τούτη την πέτρα, την αφήναν εκεί μέχρι της Υπαπαντής, οπότε και τη μετέφεραν στα χωράφια για να αποτρέψει τη χαλαζόπτωση! Αυτή η μέρα, λοιπόν, ήταν σημαδιακή για τον καιρό που θα ακολουθούσε άρα και για τη σοδειά των αγροτών: Καλοκαιριά της Παπαντής, μαρτιάτικος χειμώνας. - Παπαντούλα χιονισμένη και τ'αμπάρια γιομισμένα. - Παπαντή καλοβρεμένη, η κοφίνα γεμισμένη. - Της Παπαντής εχιόνισε; Κατά παντού εφάνη, κατά παντού εχάθη (το χιόνι είναι αραιό, έρχεται καλοκαίρι) - Παπαντή καλοβρεμμένη, η κοφίνα γεμισμένη - Υπαπαντή κουλουβριμένη (βρεγμένη), η κοφίνα γιομισμένη - Υπαπαντή κουλουβριμένη, τα μελίσσια φορτωμένη - Παπαντίτσα μου καλή, χειμωνίτσα μου κακή - Καλοκαιριά της Παπαντής, Μαρτιάτικος χειμώνας - Αν η αρκούδα της Υπαπαντής λιάσει τα αρκουδόπουλα, για σαράντα ημέρες θα έχει κακοκαιρία. Αν όχι, καλοκαιρία - Εάν της Υπαπαντής έχει καλοκαιρία, θα ακολουθήσει κακοκαιρία - Όποιο καιρό κάνει της Υπαπαντής, αυτόν θα κάνει και τις επόμενες 40 μέρες. Τρείς πρώτες μέρες κακές; Όλες κακές. Τρείς πρώτες μέρες καλές; Όλες καλές. - Εάν βρέχει της Υπαπαντής, η σοδειά θα είναι πλούσια
Σ'αγαπώ και μαζί σου ξαναζώ, Μ'αγαπάς κι ονειρεύομαι πετώ Σαν πουλί στο γαλάζιο ουρανό. Μ'αγαπάς κι έχω δύναμη να πω Ότι ζω μόνο για να σ'αγαπώ Και παλεύω κι αντέχω και νικώ.
Για την αγάπη σου θα πολεμήσω Κι όλες τις μάχες μου θα τις κερδίσω Και τις πληγές μου όλες θα γιατρέψω Μ'έχεις κάνει εσύ να πιστέψω...
Σ'αγαπώ και μαζί σου ξαναζώ, Μ'αγαπάς κι ονειρεύομαι πετώ Στο μεγάλο ταξίδι που με πας Σ'ένα κόσμο που φτιάχτηκε για μας Μ'αγαπάς κι έχω δύναμη να πω Ότι ζω μόνο για να σ'αγαπώ Και παλεύω κι αντέχω και νικώ.
Σαν παιδί παίζω, τρέχω και γελώ Μ'αγαπάς κι είναι τόσο αληθινό, Ότι ζω και πιστεύω και ζητώ. Με προσέχεις με νοιάζεσε με πας Στα ταξίδια του νου και της καρδιάς Μου χαρίζεις τα πάντα δίχως κάτι να ζητάς.
Για την αγάπη σου θα πολεμήσω Κι όλες τις μάχες μου θα τις κερδίσω Και τις πληγές μου όλες θα γιατρέψω Μ'έχεις κάνει εσύ να πιστέψω...
Σ'αγαπώ και μαζί σου ξαναζώ, Μ'αγαπάς κι ονειρεύομαι πετώ Στο μεγάλο ταξίδι που με πας Σ'ένα κόσμο που φτιάχτηκε για μας Μ'αγαπάς κι έχω δύναμη να πω Ότι ζω μόνο για να σ'αγαπώ Και παλεύω κι αντέχω και νικώ. Σ'αγαπώ,σ'αγαπώ
Για την αγάπη σου εγώ θα ζήσω Κι όλες τις μάχες μου θα τις κερδίσω, Γιατί αγάπη μου για σένα ζω, μονο για σένα ζω Αγκαλιασέ με σφιχτά.
Μ'αγαπάς κι έχω δύναμη να πω Ότι ζω μόνο για να σ'αγαπώ Και παλεύω κι αντέχω και νικώ.
Για την αγάπη σου θα πολεμήσω Για πάντα μέσα σου θελώ να ζήσω. Μαζί σουυυυ...
Για να δούμε τι μπορείς να προγραμματίσεις γι'αύριο Κυριακή 1 Φλεβάρη (καλό μήνα κιόλας).
Ξεναγήσεις του Δήμου Αθηναίων Ξεκινάει το πρόγραμμα των δωρεάν ξεναγήσεων σε Αρχαιολογικούς χώρους και Μουσεία της πόλης για το νέο χρόνο, ένας θεσμός που προσελκύει μεγάλο αριθμό δημοτών. Για περισσότερες πληροφορίες οι ενδιαφερόμενοι μπορούν να απευθύνονται στα τηλέφωνα (210) 3231.841 & 3240.762 της Δημοτικής Πινακοθήκης.
ΚΥΡΙΑΚΗ 01.02.2009 1. Αρχαιολογικό Μουσείο: Ρωμαϊκές Συλλογές Συνάντηση στην είσοδο του Μουσείου επί της οδού Πατησίων 2. Μουσείο Μπενάκη: Λαογραφικά Κειμήλια Νεώτερης Ελληνικής Ιστορίας Συνάντηση στην είσοδο του Μουσείου επί της Κουμπάρη 1 (από τον κήπο) 3. Μνημεία Πλάκας (Ροδακιό-Μέγα Μοναστήρι-Βλασαρού) Συνάντηση στο Εκκλησάκι Αγίας Δύναμης επί της οδού Μητροπόλεως 4. Α’ Κοιμητήριο Συνάντηση στην Κεντρική είσοδο
Θέατρο στον Πολυχώρο του Ν. Κόσμου
Ο Πολιτισμικός Οργανισμός του Δήμου Αθηναίων ανοίγει για τον χειμώνα τις πόρτες του Πολυχώρου στο Νέο Κόσμο και ευελπιστεί, για δεύτερη χρονιά, να γίνει ο Πολυχώρος το χειμερινό πολιτιστικό τους στέκι, προσφέροντας διεξόδους πολιτιστικής ψυχαγωγίας και «εκπαίδευσης» στο συχνά περίκλειστο κόσμο τις καθημερινότητας.
Η είσοδος για το κοινό είναι ελεύθερη και για την εύρυθμη λειτουργία του χώρου είναι απαραίτητη η προμήθεια τις αριθμημένης πρόσκλησης. Προσκλήσεις, μόνο για την παράσταση τις ημέρας, θα διατίθενται από το Πνευματικό Κέντρο του Δήμου Αθηναίων (Ακαδημίας 50, τηλ.: 210 36 12 920) Δευτέρα έως Παρασκευή 10.00 – 17.00 (για τις παραστάσεις του Σαββατοκύριακου οι προσκλήσεις θα διατίθενται από το Πνευματικό Κέντρο την Παρασκευή) και από τον Πολυχώρου του Νέου Κόσμου (Τιμοκρέοντος 6α – Αγ. Σώστης, τηλ.: 210 93 44 131 & 818) Δευτέρα έως Παρασκευή 10.00 – 15.00 & 16.30 – 20.00, Σάββατο & Κυριακή 18.00 – 20.00.
Πρόγραμμα θεατρικών παραστάσεων
Κυριακή 1 Φεβρουαρίου, ώρα 20:30 Θεατρική παράσταση «Ηλέκτρα» του Σοφοκλή σε σκηνοθεσία Λεωνίδα Τσιριγκούλη και μετάφραση Κώστα Γεωργουσόπουλου. Παίζουν: Κώστας Γιαλίνης, Νικόλας Ντάβας, Πόλυ Σαϊτη, Άννα Αναστασιάδου, Στέλλα Μαρή, Δημήτρης
Ποδηλατοπορεία
Εστω και τελευταία στιγμή, οργανώνουμε ποδηλατοπορεία διαμαρτυρίας για το Πάρκο Κύπρου και Πατησίων, που αποψιλώθηκε για τη δημιουργία υπόγειου γκαράζ. Σε μια αυτοκινητοκεντρική πόλη που πολύ λίγες δυνατότητες προσφέρονται στους κατοίκους της για μια εναλλακτική μετακίνηση, είναι τραγικό να αναλώνονται οι ελάχιστοι και πολύτιμοι ελεύθεροι χώροι για υποδομές για αυτοκίνητα.
Είναι πλέον αποδεδειγμένο πως τα γκαράζ, οι αυτοκινητόδρομοι και οι περαιτέρω υποδομές για το αυτοκίνητο δεν λύνουν το πρόβλημα... το ενισχύουν.
Να δοθεί έμφαση στο Ποδήλατο, στα Μέσα Μαζικής Μεταφοράς, στη Συνδιασμένη Μετακίνηση Ποδηλάτου και Μέσων Μαζικής Μεταφοράς, στο Περπάτημα και σε όλους τους ανθρώπινους τρόπους μετακίνησης.
ΠΟΔΗΛΑΤΑ ΠΑΝΤΟΥ - ΞΕΡΙΖΩΜΑ ΣΤΟ ΑΥΤΟΚΙΝΗΤΟ
Ποδηλάτ-ισσ-ες
Κυρ. 1/2, 12
Πεδιον του Αρεως, Αγαλμα Κωνσταντίνου
Παρασκευή 30 Ιανουαρίου 2009
Πότε οι συγγραφείς γράφουν; Πότε έχουν έμπνευση; Απ' ότι καταλαβαίνω πρέπει να νοιώθουν την ανάγκη να εκφραστούν όταν είναι συναισθηματικά φορτισμένοι, θετικά η αρνητικά, ευχάριστα η δυσάρεστα. Τότε θέλεις να μιλήσεις, να μοιραστείς με τον άλλο τις σκέψεις σου. Τότε περιμένεις πως και πως να βρεθείς μόνος με τη σκέψη σου. Είναι ωραία να είστε οι δυό σας, εσύ και η σκέψη σου και είναι ωραία να μπορείς να την ταξιδέψεις η να σε ταξιδέψει σε μέρη που σε έχουν σημαδέψει, να συναντήσεις ανθρώπους που σε έχουν σημαδέψει επίσης. Ακόμα και αν οι αναμνήσεις είναι δυσάρεστες μπορείς να σκεφτείς ότι όλα τα δυσάρεστα πέρασαν και είναι παρελθόν.
Αν όμως εκεί που θα ταξιδέψεις περνάς καλά εσύ και η σκέψη σου, χαμογέλασε ... κάθησε αναπαυτικά και απόλαυσέ το. Θυμήσου καλές στιγμές, ευχάριστες συζητήσεις, τρυφερές συναντήσεις, ζεστά χάδια και αγκαλιές. Κι αν σου άρεσε το ταξίδι βγάλε κάρτα απεριορίστων διαδρομών.
Και προπηλακισμοί κατοίκων από «ιδιωτικούς στρατούς» Μπουλντόζες αποτέλειωσαν το πάρκο «Η τρομοκρατία δήμου - εργολάβων - αστυνομίας δε θα περάσει» έγραφε ένα από τα πανό που κρέμασαν χθες το απόγευμα μέσα στο παρκάκι Κύπρου και Πατησίων κάτοικοι της περιοχής, όπου και πραγματοποίησαν συγκέντρωση διαμαρτυρίας. Το πανό το είχαν στηρίξει στην κολόνα μιας λάμπας από τη μια πλευρά και από την άλλη στον έναν από τους 4 φοίνικες που σώθηκαν από το συνεργείο του Δήμου Αθηναίων, το οποίο ξημερώματα Δευτέρας έκοψε 44 δέντρα που βρίσκονταν στο παρκάκι.
Με αυτόν τον τρόπο επέλεξαν να εκφράσουν την αγανάκτησή τους για το ότι χθες «ο δήμαρχος Αθηναίων Νικήτας Κακλαμάνης στις 6 το πρωί έστειλε τα "τανκς" του να ολοκληρώσουν το οικολογικό τους έγκλημα στο πάρκο Κύπρου και Πατησίων.
Αυτή τη φορά αντί να μας στείλει 10 διμοιρίες των ΜΑΤ, μας έστειλε έναν "ιδιωτικό στρατό" από Χρυσαυγίτες και παρακρατικούς που προπηλάκισαν κατοίκους», αναφέρει σε γραπτή ανακοίνωσή της η Επιτροπή Κατοίκων για τη Σωτηρία του πάρκου Κύπρου και Πατησίων. Ακόμα, υποστηρίζουν ότι «ο πρόεδρος του 6ου διαμερίσματος Κωνσταντίνος Λαγός, ο διαμερισματικός σύμβουλος της πλειοψηφίας Κωνσταντίνος Πλατόπουλος και ο αντιδήμαρχος Καταστημάτων και Δημοτικής Αστυνομίας Ανδρέας Παπαδάκης ήταν παρόντες στους προπηλακισμούς και ενώ τους ζητήθηκε να παρέμβουν δεν έκαναν τίποτα».
Ο 30χρονος Μιχάλης Αλεξάκης ηλεκτρολόγος -μηχανικός, κάτοικος της περιοχής, ο οποίος βρισκόταν στο παρκάκι χθες το πρωί όταν συνέβη το περιστατικό, δήλωσε στην «Ε»: «Την ώρα που ήρθα στο παρκάκι, στις 7 το πρωί, είχαν ήδη ξεριζώσει τα δενδρύλλια που εμείς οι κάτοικοι είχαμε φυτέψει τη Δευτέρα ως απάντηση στην κοπή των δέντρων. Με χτύπησαν με γροθιές στο πρόσωπο, ήταν 3, ίσως και 5 άτομα. Με έριξαν κάτω, μου έσπασαν τα γυαλιά, μου ποδοπάτησαν την τσάντα και μου φώναζαν αν ξαναπατήσεις εδώ θα σε λιώσουμε. Σε 20 μέτρα απόσταση ήταν ο Λαγός και ο Πλατόπουλος. Υπέβαλα μήνυση στο Αστυνομικό Τμήμα Κυψέλης. Ηταν γύρω στα 60 άτομα με πολιτικά και 20 από αυτούς ήταν που μας χτυπούσαν, δρούσαν λες και είχαν πάρει εντολή για ό,τι έκαναν».
Επίθεση δέχτηκε και η διαμερισματική σύμβουλος του 6ου διαμερίσματος της Αγωνιστικής Αριστερής Οικολογικής Συμπαράταξης για την Αθήνα Βέρα Καραγιάννη. «Στις 8 το πρωί μού πήραν τη φωτογραφική μηχανή με τη βία, ο Λαγός ήταν μπροστά. Υστερα από μία ώρα, με χτύπησαν και μου πήραν το κινητό, ενώπιον του Πλατόπουλου. Υπέβαλα μήνυση στο Α.Τ. Κυψέλης για ληστεία», δήλωσε στην «Ε» η κ. Καραγιάννη.
Ο πρόεδρος του 6ου διαμερίσματος Κωνσταντίνος Λαγός κατέθεσε αίτημα προς το Αρχηγείο της Ελληνικής Αστυνομίας ζητώντας «συνεχή φρούρηση του οικήματος του 6ου διαμερίσματος για ικανό χρονικό διάστημα» γιατί, όπως αναφέρει, «συνεχώς λαμβάνω απειλητικά τηλεφωνήματα για την πυρπόληση του 6ου διαμερίσματος».
ΝΑΥΣΙΚΑ ΚΑΡΑΓΙΑΝΝΙΔΗ
ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ - 29/01/2009
ΠΩΣ ΣΥΝΕΧΙΖΟΝΤΑΙ ΟΙ ΔΙΑΜΑΡΤΥΡΙΕΣ;
Σάββατο 31/1 στις 20:00 μμ συναυλία με μαθητικά συγκροτήματα της περιοχής
Κυριακή 1/2 στις 12:00 μμ λαϊκό γλέντι και δεντροφύτευση στο πάρκο (φέρτε μαζί σας φαγητό, κρασί, μουσικές)
Δευτέρα 2/2 στις 14:00 μμ συγκέντρωση διαμαρτυρίας στο δημαρχείο στην πλ.Κοτζιά.
Αν δεν αντισταθούμε σ' όλες τις γειτονιές οι πόλεις μας θα γίνουν μοντέρνες φυλακές
Σε μια διαφορετική εκτέλεση από Ρέμο και Τερζή και όχι από Χαρούλα Αλεξίου
Μια ώρα μόνο να σε δω κι αυτό μου φτάνει να συνεχίσω την αδιάφορη ζωή μου αφού δεν είσαι εδώ αγάπη μου μαζί μου
Μια λέξη μόνο να 'ξερες απλά τι κάνει Τι φέρνει πίσω πόση δύναμη μου δίνει ελπίδες, να σωθώ απ' του μυαλού τη δίνη.
Έλα κύμα πάρε με και μες την αγκαλιά του πάλι βάλε με Έλα κύμα και βοριά το σώμα του στεριά μπροστά του βγάλε με Μα αν αυτός μ' απαρνηθεί σε πέλαγο βαθύ ναυάγιο άσε με.
Μια στιγμούλα μοναχά μέσα στο χρόνο να μου του δώσεις την απόσταση να σβήσω κι ύστερα αν θες πάλι την πόρτα σου θα κλείσω Μοιάζουν όλα απόψε σαν σκηνή από φόνο θα μ' εξοντώσεις το ξέρω όπου και να πάω στο ρεύμα της καρδιά σου κόντρα προχωράω...
Ένας άνθρωπος πάει σπίτι του και βλέπει τον παππού του να κάθεται στην μπροστινή βεράντα χωρίς να φοράει τίποτα απ’ τη μέση και κάτω: - Παππού, τί κάνεις εδώ; τον ρωτάει έκπληκτος. Ο γέρος, με τα μάτια καρφωμένα στο άπειρο δεν του μίλησε: - Παππού, τί κάνεις εδώ, γυμνός απ’ τη μέση και κάτω; επέμεινε ο εγγονός. Ο παππούς τον κοίταξε, σαν να τον έβλεπε για πρώτη φορά και είπε αργά: - Την περασμένη βδομάδα καθόμουνα εδώ, στην ίδια θέση, χωρίς πουκάμισο κι άρπαξα ένα κρύο, που ο σβέρκος μου έγινε σκληρός και άκαμπτος. Ε, αυτό το σημερινό είναι ιδέα της γιαγιάς σου!
Θα 'θελα μια νύχτα στ' ανέμου το νησί να 'βρισκα της μοίρας το ψεύτικο κρασί εκείνο που σε βγάζει απ' την παγωνιά να το πιω και να φύγω μακριά
Για να σε βρω στης Σμύρνης την άσβεστη φωτιά να μου φανερώνεις του Αιγαίου τα μυστικά να μου τραγουδήσεις πράγματα γνωστά και να νιώθω πως σε ξέρω από παλιά
Τι 'ναι αυτό που μας ενώνει μας χωρίζει μας πληγώνει είναι ο χρόνος που τελειώνει και ξανά μένουμε μόνοι